آیت‌الله حاج آقا مجتبی تهرانی(ره) در شرح روایتی از امام زین‌العابدین(ع)، به آسیب خطرناک «طلب ریاست باطله» می‌پردازد؛ آسیبی که به تعبیر روایت، انسان را در شمار کسانی قرار می‌دهد که «خسر الدنیا والآخرة» می‌شوند.

مرحوم آیت‌الله مجتبی تهرانی در دوره اقامت تحصیلی در نجف اشرف، به صورت مستمر با پای پیاده به زیارت کربلای معلی مشرف می‌شد.

مرحوم آیت‌الله حاج‌آقا مجتبی تهرانی در مباحثِ اخلاقیِ خود با تبیینِ جایگاهِ والایِ «حیا از نفس»، وجدانِ بیدار را مانعِ فرارِ انسان از حقیقتِ رفتارهایش دانست و با تأکید بر اینکه حیا غریزه‌ای الهی و مختصِ بشر است، از بین رفتنِ آن را عاملِ مسخِ ساختارِ انسانیت معرفی کرد.

 آیت الله حاج‌آقا مجتبی تهرانی(ره) در سخنرانی خود با استناد به حدیثی از پیامبر اکرم(ص) اظهار داشت: «الْحَیَاءُ خَیْرٌ کُلُّهُ» و حیا را غریزه‌ای انسانی دانست که هم انسان دیندار و هم بی‌دین را از عمل زشت بازمی‌دارد.

آیت‌الله حاج‌آقا مجتبی تهرانی(ره) در سخنرانی خود با تأکید بر اینکه زشتیِ عمل زشت برای هر انسانی قابل درک است، گفت: بحث تنها حرام و حلال نیست، بلکه «قبح» مطرح است؛ همان حقیقتی که امام حسین(ع) در کربلا با تعبیر «فَکُونُوا أَحْرَاراً» به آن تذکر دادند.