عدالت همیشه با توصیه و سخنرانی برقرار نمی‌شود، گاهی برای ایستادن مقابل ظلم، باید قدرت داشت. قرآن در سوره حدید پس از سخن گفتن از «میزان» و برپایی قسط، از «آهن» و «بَأْسٌ شَدِید» آن سخن می‌گوید و گویی برای حفظ عدالت، مقاومتی لازم است که اجازه ندهد قدرت ظلم، میدان را در اختیار بگیرد.

عدالت همیشه با توصیه و سخنرانی برقرار نمی‌شود، گاهی برای ایستادن مقابل ظلم، باید قدرت داشت. قرآن در سوره حدید پس از سخن گفتن از «میزان» و برپایی قسط، از «آهن»

بعضی از شکست‌ها و از دست دادن‌ها، بیشتر از خود فقدان ما را آشفته می‌کنند، چون به چیزهایی دل بسته‌ایم که قرار نبوده ماندگار باشند. قرآن در آیات ۱۹ تا ۲۴ سوره حدید، نگاه انسان به دنیا را اصلاح می‌کند و راهی برای رها شدن از حسرت داشته‌های از دست‌رفته نشان می‌دهد.

سقوط انسان ناگهانی نیست؛ از تردید آغاز می‌شود، با فرصت‌سوزی ادامه پیدا می‌کند و سرانجام به جایی می‌رسد که دیگر راه بازگشتی باقی نمی‌ماند. آیات ۱۲ تا ۱۸ سوره حدید، روایت همین سقوط تدریجی و حسرتی است که پایان آن رقم می‌خورد.

قرآن در آیات ۱۹ تا ۲۴ سوره حدید، نگاه انسان به دنیا را اصلاح می‌کند و راهی برای رها شدن از حسرت داشته‌های از دست‌رفته نشان می‌دهد.

گاهی یک جمله می‌تواند نگاه انسان به تمام دارایی‌هایش را تغییر دهد؛ قرآن در آیات ۴ تا ۱۱ سوره حدید، با یادآوری مالکیت مطلق خداوند، انسان را متوجه حقیقتی می‌کند که معمولاً فراموش می‌شود، آنچه در اختیار ماست، لزوماً متعلق به ما نیست.

قرآن در آیات ۴ تا ۱۱ سوره حدید، با یادآوری مالکیت مطلق خداوند، انسان را متوجه حقیقتی می‌کند که معمولاً فراموش می‌شود، آنچه در اختیار ماست، لزوماً متعلق به ما نیست.

مرگ جایی است که تمام تصور انسان از قدرت و اختیار فرو می‌ریزد، لحظه‌ای که هیچ‌کس نمی‌تواند جان را بازگرداند. آیات پایانی سوره واقعه با ترسیم این صحنه، انسان را به حقیقتی فراتر از مرگ می‌رساند، حقیقتی که در آیات ابتدایی سوره حدید با مالکیت مطلق خداوند بر هستی کامل می‌شود.

سیره اهل‌بیت (ع) در توصیه به حرزها و ادعیه برای محافظت از رزمندگان، تأکیدی بر پیوند میان ابزارهای معنوی و اراده الهی به عنوان عوامل یاری‌بخش در میدان نبرد است.