قیمت طلا امروز




 مرداب

 سایت ایران آنلاین / ۲۵ ساعت قبل

پایان ترامپیسم؟! (۲)

کسی که در مرداب عفونت‌زا گیر می‌کند، با هر تکان و تکاپو به امید یا خیال نجات، بیشتر فرو می‌رود. ما بر زمین سفت و سخت، با اطمینان پای می‌گذاریم، راه می‌رویم، می‌ایستیم یا می‌دویم. بالرین‌ها بر شست پاهای خود تکیه می‌کنند و می‌رقصند و دور صحنه می‌گردند. ذرات خاک بر یکدگر تکیه و انسجام دارند.
 پایان ترامپیسم؟! (۲)
این بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
   سید عطاءالله مهاجرانی /   در مرداب ذرات خاک از هم گسیخته است. جای پایی وجود ندارد. لجن و رسوبات مانند سیلابی از زالو به پا و اندام انسان می‌پیچد و می‌چسبد. هر چه بیشتر تقلا کند بیشتر فرو می‌رود. همین مضمون در ادبیات انگلیسی وجود دارد و تبدیل به ضرب‌المثل شده است:

The more you struggle, the deeper you sink مانند کسی که دریا زده است و دچار استسقاء شده است.

به تعبیر جلال‌الدین بلخی؛ «همچو مستسقی کز آبش سیر نیست.» هرچه بیشتر از آب شور دریا بیاشامد، تشنگی‌اش افزون‌تر می‌شود.

در کمدی الهی دانته، در سرود هفتم دوزخ، از مرداب «استیکس» سخن گفته شده است. دانته، مردمانی لجن‌آلود را در مرداب استیکس می‌بیند: «این مردمان بر اثر خشم، یکدیگر را با دست و پا و سر و سینه می‌زنند و با دندان تکه‌تکه می‌کنند.» جمع دیگری در مرداب فرو رفته‌اند: «فقط حباب‌هایی از نفس‌هایشان دیده می‌شد.» می‌گویند: «اکنون در این لجنزار اندوهگینیم.» دانته برای این جمع از عنوان گناهکاران «آکسیدیا» استفاده کرده است؛ افرادی که دچار سستی روح و ملالت و رخوت و بی‌اعتنایی‌اند. دانته دو موقعیت متضاد آفریده است: گروهی که با چنگ و دندان یکدیگر را می‌درند، مگر نجات یابند و بمانند. گروهی که در ژرفای مرداب فرو رفته‌اند و دست از امید شسته‌اند و تمام شده‌اند. …



 کانال تلگرام ویستا  دانلود از کافه بازار





چهارشنبه ۲۷ آبان ۱۴۰۵ - 18 November 2026