امروز در شهر شنژن چین اتفاقی رخ میدهد که شاید تصویر روشنی از دگرگونی مناسبات قدرت در جهان باشد.
ولادیمیر پوتین، شی جینپینگ و دونالد ترامپ، رؤسای جمهور 3 کشور بزرگ جهان قرار است در حاشیه اجلاس همکاری اقتصادی آسیا و اقیانوسیه بر سر یک میز بنشینند. دستور کار این نشست، موضوعات بزرگی همچون تسلیحات هستهای و مناسبات میان واشنگتن، مسکو و پکن را در بر میگیرد اما در میان این پروندهها نام قدرتی به چشم میخورد که هیچ صندلیای در آن جلسه ندارد؛ جمهوری اسلامی ایران! طنز گزنده تاریخ آن است که روزگاری واشنگتن میکوشید تهران را به دلیل مناسباتش با قدرتهای بزرگ تحت فشار قرار دهد اما اکنون خود ناچار شده برای تکمیل فشار بر ایران، سراغ همان قدرتها برود. قاعدتا در منطق سلسلهمراتبی نظم آمریکایی، این ایران بود که باید هزینه نزدیکی به روسیه و چین را میپرداخت اما امروز واشنگتن باید درباره تحریم بانکهای بزرگ چین و محدود کردن همکاریهای راهبردی روسیه با ایران تصمیم بگیرد.
ایران از کشوری که آمریکا میخواست روابطش با قدرتهای بزرگ را کنترل کند، به موضوعی تبدیل شده که کنترل آن، مستلزم تغییر رفتار همان قدرتهاست. این وارونگی معنادار، از تحولی عمیق در جایگاه راهبردی جمهوری اسلامی حکایت دارد؛ تحولی که حتی محافل امنیتی نزدیک به واشنگتن نیز ناچار به اعتراف به آن شدهاند.
الف- اعتراف دشمن به جغرافیای تازه قدرت ایران
25 آبان، مؤسسه امنیت ملی یهودی آمریکا (JINSA) از مراکز شناختهشده حامی سیاستهای سختگیرانه علیه تهران، گزارشی با عنوان «برای جلوگیری از تسلیح مجدد ایران، ترامپ باید با روسیه و چین مقابله کند» منتشر کرد. …


دانلود از کافه بازار




































































































