از «روایت فتح» تا «ما باختیم»؛ سوپر‌انقلابی‌ها چه بر سر روایت جنگ آوردند؟ / مردم را بین «بردیم» و «باختیم» سرگردان می‌کنند

اتفاقاً نکته قابل تأمل همین‌جاست؛ یک نفر در همان تجمع می‌گوید «ما بردیم» و فرد دیگری بلافاصله می‌گوید «ما باختیم». این دوگانگی از کجا آمده است؟ اگر قرار است روایت مقاومت و پیروزی برای مردم و جهان تبیین شود، چرا بخشی از جامعه تحت تأثیر روایت‌هایی قرار گرفته که نتیجه جنگ را شکست معرفی می‌کند؟

مشکل از جایی آغاز می‌شود که برخی سوپر‌انقلابی‌ها تصور می‌کنند هرچه ادبیاتشان تندتر باشد، انقلابی‌ترند. نتیجه اما همیشه این نیست. وقتی اختلاف سیاسی را به خیانت تعبیر می‌کنیم، مذاکره را شکست می‌نامیم و هر تصمیم متفاوت با نظر خودمان را زیر سؤال می‌بریم، در نهایت فقط رقیب سیاسی را تخریب نکرده‌ایم؛ بلکه قدرت تشخیص و اعتماد افکار عمومی را هم هدف گرفته‌ایم.

سخنران این ویدئو در بخشی از صحبت‌هایش از مردم می‌خواهد فارغ از افراد، به رهبری و «فرمان» او توجه کنند. این حرف، فارغ از اینکه چه کسی آن را مطرح کرده، یک سؤال جدی مقابل مدعیان انقلابی‌گری می‌گذارد: اگر واقعاً دغدغه شما روایت مقاومت و پیروزی است، چرا خروجی بخشی از سخنان شما در جامعه، درست در نقطه مقابل آن قرار گرفته است؟

واقعیت این است که مردم را نمی‌توان با ده‌ها روایت متناقض در یک روز قانع کرد. اگر امروز در یک تجمع، یک نفر از «روایت فتح» می‌گوید و دیگری از «روایت شکست»، باید به جای متهم کردن مردم، به عملکرد کسانی نگاه کرد که سال‌ها با مواضع مغرضانه، جناحی و تند، روایت‌های سیاسی خودشان را جایگزین روایت ملی کرده‌اند. اگر دفاع از انقلاب و کشور مسئله اصلی است، وقت آن رسیده که سوپر انقلابی ها  به جای مسابقه در تخریب، یک‌بار هم مسئولیت پیامدهای سخنان خود را بپذیرند.