تلسکوپ فضایی نانسی گریس رومن که پروژهای حدودا چهار میلیارد دلاری است، از مرکز فضایی کندی ناسا در فلوریدا، سوار بر موشک فالکون هوی شرکت اسپیسایکس، به فضا فرستاده شد.
این تلسکوپ برای بررسی معماهای کیهانی مانند انرژی تاریک و ماده تاریک طراحی شده است. رومن همچنین گرانش را در مقیاسهای بسیار بزرگ آزمایش خواهد کرد و به جستوجوی سیارات فراخورشیدی، یعنی سیارات خارج از منظومه شمسی خواهد پرداخت.
پیش از پرتاب، نگرانیهایی درباره شرایط آبوهوایی وجود داشت، اما موشک در نهایت در میان آسمانی آبی و تعدادی ابر پراکنده، تلسکوپ را با موفقیت به فضا برد.
رومن پس از پرتاب در مسیر نقطهای مداری موسوم به نقطه لاگرانژ ۲ (L۲) قرار خواهد گرفت؛ مکانی که حدود ۱.۶ میلیون کیلومتر از زمین فاصله دارد.
مدت ماموریت رومن پنج سال برنامهریزی شده است، هرچند ناسا اعلام کرده این تلسکوپ ممکن است سوخت کافی برای پنج سال دیگر نیز در اختیار داشته باشد.
رومن قابلیتهای تلسکوپهای فضایی دیگری مانند تلسکوپ فضایی جیمز وب را که در سال ۲۰۲۱ پرتاب شد و تلسکوپ فضایی هابل که در سال ۱۹۹۰ به فضا رفت، تکمیل خواهد کرد.
«نیکولا فاکس»، رئیس اداره ماموریتهای علمی ناسا، روز شنبه به خبرنگاران گفت: انگار هابل و جیمز وب از طریق یک سوراخ کلید به جهان نگاه میکردند، در حالی که نانسی گریس رومن قرار است در را کاملا باز کند.
رومن میتواند در مدت یک ماه کل کهکشان میزبان ما را بررسی کند. بررسی کهکشان راه شیری که در یک ماه رصد توسط رومن انجام میشود، با هابل حدود یک قرن زمان نیاز داشت.
لنز واید در برابر لنز زوم
تلسکوپ جیمز وب درک تازهای از تاریخ اولیه جهان در اختیار دانشمندان قرار داده است. برای مثال، این تلسکوپ نشان داده که کهکشانهای نخستین زودتر از آنچه پیشتر تصور میشد، شکل گرفتهاند و اندازه بزرگتری داشتهاند. وب میتواند فواصل بسیار عظیم را بررسی کند و به اعماق … …
