دیپلماسی ایرانی: سومین درس مهم جنگ ایران و عراق این بود که ایران نمیتوانست مستقیماً با دشمنانی که دارای قدرت نظامی و اقتصادی متعارف برتر هستند، رقابت کند. تهران در عوض مسیری از رقابت غیرمستقیم، ابهام استراتژیک و قابلیت نامتقارن را دنبال کرد و در عین حال سطحی از ابهام در مورد نقش خود را حفظ کرد. این رویکرد "پنهان شدن در دید آشکار" به ایران اجازه داد بدون دعوت به رویارویی مستقیم از حملات جلوگیری کند. و برای چهار دهه زیربنای دکترین دفاعی رو به جلوی ایران بود و رویارویی را از قلب ایران دور کرد و به کشورهای منطقه شکننده تبدیل کرد و در عین حال انکار قابل قبولی داشت. این استراتژی بازدارندگی همچنین با تمایل ایران برای فرافکنی قدرت در منطقه، به چالش کشیدن نفوذ آمریکا و محاصره دائمی اسرائیل توسط «حلقه آتش» همراه بود. حمایت از نیروهای نیابتی غیردولتی این اهداف را محقق کرد: بازدارندگی ایجاد کرد و فشارهای متعددی را بر اسرائیل، ایالات متحده و متحدان عرب آن تحمیل کرد، در حالی که درجات مختلفی از انکار و ابهام قابل قبول را برای تهران فراهم کرد.
پس از حمله حماس در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ به اسرائیل، مفروضات زیربنای عنصر بازدارندگی این استراتژی شروع به فرسایش کرد. تمایل اسرائیل به ریسکهای بیشتر، گسترش عملیاتهای نظامی در منطقه و حمله به پرسنل … …


دانلود از کافه بازار


































































































