این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
اقتصاد پویا - درآمدی که تا دیروز قرار بود چرخ زندگی یک خانواده را بچرخاند، امروز ممکن است حتی برای تأمین هزینه یک قلم داروی ضروری هم کافی نباشد. تصور کنید سرپرست خانواری بازنشسته است و ماهانه ۳۰ میلیون تومان حقوق دریافت میکند. همسر او برای ادامه درمان به دارویی نیاز دارد که هزینه ماهانه آن در گذشته حدود ۳ میلیون تومان بوده، اما اکنون به ۱۰۰ میلیون تومان رسیده است. بیمه ۴۰ میلیون تومان از این هزینه را پوشش میدهد، اما خانواده همچنان باید ۶۰ میلیون تومان از جیب پرداخت کند؛ رقمی معادل دو برابر کل حقوق ماهانه سرپرست خانوار. در چنین شرایطی، پرسش دیگر صرفاً این نیست که این خانواده چگونه هزینه دارو را تأمین کند؛ مسئله این است که چگونه باید میان مخارج ضروری زندگی، هزینههای درمان و درآمدی که دیگر پاسخگوی حداقل نیازها نیست، تعادل برقرار کند. حسین قیدر / این تصویر، اگرچه میتواند نمونهای از وضعیت یک خانواده باشد، اما مسئلهای بسیار فراتر از یک مورد فردی را پیش روی سیاستگذاران قرار میدهد: فاصله فزاینده میان هزینه درمان و توان مالی خانوارها. درمان در هر جامعهای باید یکی از پایههای اصلی امنیت اجتماعی باشد؛ به این معنا که شهروندان هنگام بیماری، علاوه بر تحمل درد و نگرانی ناشی از وضعیت جسمی، با بحران مالی و خطر فروپاشی اقتصادی خانواده خود روبهرو نشوند. اما هنگامی که قیمت دارو با سرعتی افزایش مییابد که درآمد خانوار و پوشش بیمهای توان همراهی با آن را ندارند، بیماری میتواند به عاملی برای تشدید فقر تبدیل شود. در چنین وضعیتی، خانواده ممکن است ناچار شود از هزینه خوراک، مسکن، آموزش یا حتی سایر نیازهای درمانی خود بکاهد تا بتواند داروی ضروری یکی از اعضایش را تهیه کند.درمان؛ از حق اجتماعی تا دغدغه مالی خانوار …


دانلود از کافه بازار
































































































































































