بازار
ذخیره‌سازی برق یکی از راهکارهای مدیریت این نوسان است. در این روش، برق مازاد در ساعاتی که تولید بیشتر از تقاضاست ذخیره می‌شود و در زمان افزایش مصرف یا کاهش تولید تجدیدپذیرها، دوباره به شبکه بازمی‌گردد. نتیجه میتواند کاهش هدررفت انرژی، مدیریت بهتر اوج مصرف، کاهش فشار بر شبکه و استفاده مؤثرتر از ظرفیت نیروگاه‌های خورشیدی و بادی باشد.
با این حال، ذخیره‌سازی به معنای تولید برق رایگان نیست. باتری‌ها هنگام شارژ و تخلیه بخشی از انرژی را از دست می‌دهند، به تجهیزات الکترونیکی و سامانه‌های کنترل نیاز دارند و پس از چند سال ممکن است ظرفیت قابل‌استفاده آنها کاهش یابد. بنابراین، ارزیابی اقتصادی این فناوری باید هزینه خرید و نصب، هزینه نگهداری، تلفات انرژی، طول عمر و درآمد حاصل از خدمات شبکه را همزمان در نظر بگیرد.
در ایران نیز اهمیت این موضوع با افزایش توجه به توسعه انرژی خورشیدی و بادی و نیاز به مدیریت ناترازی برق بیشتر شده است. پرسش اصلی این است که ذخیره‌سازی چه زمانی از یک هزینه اضافی به ابزاری برای افزایش امنیت انرژی و سودآوری اقتصادی تبدیل می‌شود؟ آمار جهانی ۲۰۲۶؛ ذخیره‌سازی برق با سرعتی کم‌سابقه گسترش می‌یابد
بر اساس گزارش «مرور جهانی انرژی ۲۰۲۶» آژانس بین‌المللی انرژی، در سال ۲۰۲۵ حدود ۱۰۸ گیگاوات ظرفیت جدید ذخیره‌سازی باتری در جهان نصب شد؛ رقمی که تقریباً ۴۰ درصد بیشتر از سال ۲۰۲۴ است. ظرفیت نصب‌شده سالانه در این حوزه اکنون حدود ۱۱ برابر سطح سال ۲۰۲۱ گزارش می‌شود. …
