رکوردی که همتایان او در سالهای گذشته، حتی با منت و خواهش و دعوا و جار و جنجال هم به آن نرسیدند؛ نه علی پروین، که الگوی مربیگری قلعهنویی است، نه شادروان پرویز دهداری، نه محمد مایلیکهن و برانکو ایوانکوویچ و حتی کارلوس کیروش...
اما این رکورد زمانی معنا پیدا میکند که بدانیم فوتبال ایران در نزدیک به نیمقرن اخیر، در جام ملتهای آسیا دستش از جام کوتاه مانده و حتی به فینال هم نرسیده است.
قلعهنویی حالا یک فرصت تاریخی دارد؛ سومین حضور در جام ملتها و فرصتی برای جبران ناکامی دو حضور قبلی که هر دو با حذف تیم ملی همراه شد.
این بار دیگر رسیدن به مراحل حذفی، صعود از گروه یا چند نمایش قابل قبول نمیتواند دستاوردی بزرگ تلقی شود. وقتی قرار است رکورد تعداد حضور روی نیمکت تیم ملی در جام ملتها به نام قلعهنویی ثبت شود، توقع از او هم باید متناسب با همین فرصت تاریخی باشد.
فینال و جام؛ این بار مطالبهای منطقی از قلعهنویی و همکارانش است. همکارانی که گفته میشود شاید تعدادی از آنها، امیر را در جام ملتهای آسیا همراهی نکنند. البته خیال همه راحت باشد؛ چون سعید الهویی با قدرت تمام در کنار او خواهد بود!
بیشتر بخوانید: آقای قلعهنویی؛ این یکی را فوراً برکنار کن!
