آردی هفته گذشته از سمت خود به عنوان استاد جامعهشناسی آموزش در دانشگاه کمبریج کنارهگیری کرده بود؛ استادی که در سال ۲۰۲۳ و در ۳۷ سالگی، بهعنوان جوانترین استاد سیاهپوست تاریخ این دانشگاه منصوب شد. انتصابی که در آن زمان نمادی از تغییر و افزایش تنوع در فضای دانشگاهی انگلیس محسوب میشد.
اما این داستان موفقیت، در ماههای اخیر وارد مرحلهای بسیار متفاوت شد. اتهامهای مربوط به سرقت ادبی در برخی آثار علمی آردی به یک جنجال رسانهای گسترده تبدیل شد.
یکی از دانشگاهیان سابق کمبریج، ناتان کوفناس، مدعی شده بود که موارد متعددی از سرقت ادبی را در آثار آردی پیدا کرده است. آردی هرگونه سرقت ادبی را رد کرد، هرچند پذیرفت که در برخی آثار اولیهاش اشتباهاتی وجود داشته است. او توضیح داده بود که بخشی از این خطاها با اوتیسمش ارتباط داشته و در دوران تحصیل برای درک اطلاعات، گاهی از روش تقلید استفاده میکرده است.
نکته مهم این است که دانشگاه جان مورِس لیورپول، جایی که آردی در سال ۲۰۱۵ مدرک دکتری خود را دریافت کرده بود، پیشتر موضوع اتهامات مربوط به رساله او را بررسی کرده و به این نتیجه رسیده بود که مرتکب سرقت ادبی نشده است. با این حال، کمبریج پس از بالا گرفتن جنجالها اعلام کرد که تحقیقات مستقلی درباره نحوه انتصاب او انجام خواهد داد.
اکنون دانشگاه کمبریج با پرسشهای بزرگتری نیز روبهرو خواهد شد؛ از جمله اینکه پس از قرار دادن آردی در چنین جایگاه بسیار برجستهای، چه مسئولیتی برای مراقبت و حمایت از او داشته است.
این دانشگاه همچنین ممکن است در مرکز خشم گروههای مختلف قرار بگیرد؛ هم کسانی که معتقدند آردی بهصورت علنی تحت فشار و آزار قرار گرفت و هم کسانی که درباره اینکه اساسا آیا او باید به این سمت منصوب میشد یا نه، پرسش دارند.
جولیان موگام از گروه فعال Good Law Project، مرگ آردی را «یک تراژدی» توصیف کرد. موگام اضافه کرد: من درک نمیکنم که پس از استعفای او از سمت استادی، ادامه دادن این فشار و تعقیب رسانهای علیه او چه منفعتی برای عموم مردم داشت و همچنین نمیفهمم رسانهها چه ارزیابیهایی درباره خطرات و پیامدهای این کار انجام داده بودند.
پروفسور کِهینده اندروز، استاد مطالعات سیاهپوستان و دوست آردی نیز در گفتگو با رسانهها گفت که آردی پس از استعفا از کمبریج «از نظر روحی بسیار درهمشکسته» بود. اندروز گفت: او بسیار ناراحت بود. احساس میکرد هیچ راه خروجی وجود ندارد. عملا دیگر از خانه بیرون نمیآمد. وزن زیادی از دست داده بود. او اضافه کرد: «این اتفاق باید زنگ هشداری باشد درباره اینکه دانشگاهیان سیاهپوست واقعا تا چه اندازه شرایط دشواری در فضای دانشگاهی دارند.
انتهای پیام
