بازار
تجربه سفر اخیر از اردبیل به تهران که با پیاده‌شدن در کرج پایان یافت، بهانه‌ای است برای پرداختن به این موضوع که فراتر از یک مسیر یا یک استان، دغدغه‌ای عمومی در ناوگان بین‌شهری است. چرا اینقدر طولانی؟!
ساعت ۱۱ صبح از اردبیل سوار اتوبوس می‌شوید؛ سفری که انتظار دارید در معمولی‌ترین حالت، ۸ ساعت یا نهایتا ۹ساعت بعد به پایان برسد، اما عقربه‌ها از ۱۰ شب هم عبور می‌کنند و شما هنوز در مسیر هستید. خستگی مسافران بیشتر شده، برنامه‌هایشان به هم ریخته و پرسش تکراری داخل اتوبوس شکل گرفته است: چرا این سفر اینقدر طول کشید؟ مسافران یازده ساعت در راه بوده‌اند؛ در حالی که همین مسیر با خودروی سواری در شرایط عادی حدود ۶ تا ۶٫۵ ساعت و با اتوبوس‌های شبانه معمولاً در ۸ ساعت طی می‌شود.
فاصله اردبیل تا کرج به عنوان مبدا و نقصد خبرنگار ما، از مسیر زنجان و قزوین حدود ۵۳۴ تا ۵۵۰ کیلومتر است و متوسط سرعت مؤثر در این سفر ۱۰ ساعته تا مهرشهر کرج به حدود ۵۵ کیلومتر بر ساعت می‌رسد؛ عددی که با ظرفیت فنی جاده و خودرو فاصله معناداری دارد.
هانیه یکی از مسافران همین مسیر است که از تجربه خود می‌گوید. او عنوان می‌کند که چندی پیش ساعت ۱۲ ظهر از اردبیل راه افتاده بود و ساعت ۱۰ تازه در کرج پیاده شد. او ادامه می دهد: «بنده خداها مسافران تهران تازه بعد از ما باید دامه مسیر می‌دادند و من دلم برای آنها می‌سوخت».
این تجربه نمونه‌ای بسیاری از سفرهای بین‌شهری مخصوصا در مسافرت در هنگام روز است و شب‌روها مقداری شرایط بهتری دارند. این وقتی در کنار روایت رانندگان از توقف‌های طولانی و الزام به رعایت زمان‌بندی دفترچه قرار می‌گیرد، موضوعی جدی‌تر از یک تأخیر معمولی را پیش روی مسافران و مسئولان قرار می‌دهد. …
