صالحی امیری میگوید که در همین رابطه رئیس جمهور به من برای توسعه روابط بین ایران و ازبکستان در سه حوزه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی مأموریت دادند. چرا ازبکستان؟
اما چرا ازبکستان تا این اندازه مورد توجه قرار گرفته است؟ نخستین پاسخ را باید در جایگاه این کشور در آسیای مرکزی جستجو کرد. ازبکستان پرجمعیتترین کشور آسیای میانه و یکی از بازیگران اصلی است. برای ایران، توسعه روابط با تاشکند فقط به افزایش مبادلات دوجانبه محدود نمیشود و میتواند به معنای تقویت حضور اقتصادی و فرهنگی ایران در منطقه نیز باشد.
از همین منظر، گردشگری میتواند یکی از کمهزینهترین و در عین حال اثرگذارترین مسیرهای توسعه روابط باشد؛ حوزهای که برخلاف بسیاری از مناسبات اقتصادی، مستقیما مردم دو کشور را به یکدیگر نزدیک میکند.
زبکستان خود نمونه قابل توجهی در استفاده از ظرفیت گردشگری است. این کشور در سال ۲۰۲۵ پذیرای ۱۱.۷ میلیون گردشگر خارجی بود؛ رقمی که نسبت به سال قبل حدود ۴۶.۸ درصد افزایش داشت. سمرقند، بخارا و خیوه نیز به برندهای شناختهشده گردشگری تاریخی در آسیای مرکزی تبدیل شدهاند.
اینجا یک سؤال مهم برای ایران شکل میگیرد؛ کشوری که از نظر تاریخی و تمدنی ظرفیتهای مشترک فراوانی با ایران دارد، چگونه توانسته گردشگری را به یکی از ابزارهای معرفی خود در جهان تبدیل کند و ایران چگونه میتواند از این تجربه استفاده کند؟
دعوت از سلبریتیها، افراد تأثیرگذار و خبرنگاران ازبکستان برای سفر به ایران
در همین راستا وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی با اشاره به ظرفیتهای تاریخی، تمدنی و گردشگری ایران گفته است که برای معرفی این ظرفیتها از سلبریتیها، افراد تأثیرگذار و اهالی رسانه ازبکستان برای سفر به ایران دعوت میشود تا جاذبههای کشور از نزدیک معرفی شود.
در این چارچوب، رسانههای ملی ایران و ازبکستان نیز میتوانند نقش مهمی در معرفی ظرفیتهای گردشگری دو کشور داشته باشند و با تولید و انتشار محتوای رسانهای، شناخت مردم دو کشور از جاذبههای فرهنگی، تاریخی و گردشگری یکدیگر را افزایش دهند.
اشتراکات فرهنگی، مهمترین برگ برنده دو کشور است. این اشتراکات میتواند به یک محصول واقعی گردشگری تبدیل شود. کارشناسان معتقدند که به جای اینکه ایران و ازبکستان صرفاً گردشگر را میان دو کشور جابهجا کنند، میتوانند تورهای چندمقصده طراحی کنند؛ مسیری که در آن گردشگر خارجی همزمان سمرقند و بخارا را در کنار اصفهان، شیراز و یزد ببیند و جاده ابریشم را نه در کتابهای تاریخی، بلکه در یک سفر واقعی تجربه کند. ۵ پیشنیاز همکاری ۲ کشور در حوزه گردشگری
وحید احمدی کارشناس گردشگری معتقد است مهمترین مسأله این است که همکاریها از سطح تفاهمنامه عبور کند و به برنامه اجرایی برسد: تور مشترک، تبلیغات مشترک، همکاری آژانسهای مسافرتی و ارتباط هوایی منظم پیشنیاز چنین همکاریای است. گردشگر باید بتواند یک بسته سفر مشخص و قابل خرید دریافت کند. کد خبر 1061855
