نام او برای بسیاری از مخاطبان فضای مجازی با مناظرههای طولانی درباره وجود خدا، نظریه تکامل، داستان خلقت آدم، اختیار انسان و نسبت قرآن با فیزیک جدید شناخته میشود. در بعضی از این برنامهها، مخاطبان با طلبهای روبهرو هستند که برای توضیح یک مسئله الهیاتی به سراغ مفاهیمی از کیهانشناسی و ژنتیک جمعیت میرود و در مواجهه با مخالفان فکری خود، به جای اتکا به جایگاه مذهبی، تلاش میکند استدلالش را در میدان بحث عرضه کند.
مسیر رسیدن کامکار به این نقطه، خود داستانی خواندنی دارد. او از محیط المپیاد فیزیک و دانشگاه صنعتی شریف به مطالعات فلسفه علم و علم و دین رسیده و سپس راه حوزه علمیه را در پیش گرفته است. انتخابی که به روایت خودش، نه تصمیمی ناگهانی، بلکه نتیجه چند سال تأمل درباره نسبت دانش جدید و معارف دینی بوده است.
آنچه درباره کامکار اهمیت دارد، صرفاً تفاوت پیشینه تحصیلی او با الگوی معمول طلبگی نیست. مسئله اصلی، پروژهای فکری است که در فعالیتهایش دنبال میکند: دفاع عقلانی از خداباوری در برابر پرسشهای فلسفی معاصر و یافتن قرائتی از متون دینی که بتواند با یافتههای معتبر علوم تجربی وارد گفتوگو شود.
حجه الاسلام کامکار را از این جهت میتوان در شمار روحانیانی قرار داد که میخواهند میدان تبلیغ و گفتوگوی دینی را از منبرهای متعارف فراتر ببرند؛ به محیط دانشگاه، رسانههای تصویری و فضایی که در آن مخاطب نه لزوماً همعقیده است و نه پرسشهایش را از پیش در چارچوب پاسخهای رسمی تنظیم کرده است.
پسری از المپیاد فیزیک که مسیر حوزه را انتخاب کرد
کامکار در گفتوگویی که در پاییز ۱۴۰۴ با وبلاگ «هدایت» انجام داده، از علاقه دوران نوجوانیاش به فیزیک سخن گفته است. او از همان سالهای دبیرستان در کلاسهای المپیاد فیزیک شرکت میکرد و سرانجام در سال ۱۳۸۵ مدال طلای کشوری این المپیاد را به دست آورد. در معرفینامههای آموزشی او، فارغالتحصیلی از دبیرستان علامه حلی تهران در سال ۱۳۸۶ و ورود به دانشگاه صنعتی شریف نیز ثبت شده است. …


دانلود از کافه بازار















































































