در قسمت قبل گفتیم که بسیاری از سیاستهای اقتصادی دولتها در کوتاه مدت اثرات مثبتی دارند، اما اقتصاددانانی مثل هنری هازلیت همواره هشدار میدهند که باید به آثار بلندمدت این سیاستها توجه شود. دولتمردان اغلب سیاستهایی را پیشنهاد میکنند بدون اینکه نگران پیامدهای بلندمدت آنها باشند. آنها این باور را دارند که، همانطور که کینز گفت، در بلندمدت «همه ما مردهایم». هنری هازلیت با این موضع مخالف است و منطق اقتصاد را در این درس خلاصه میکند: «نه تنها باید اثرات فوری یک سیاست، بلکه اثرات دورتر آن را نیز در نظر گرفت؛ نه تنها اثرات آشکار و پنهان آن برای یک گروه واحد از مردم، بلکه برای همه مردم.»
این کتاب این پیشنهاد ساده را میگیرد و از آن برای تحلیل سیاستهای اقتصادی دهه 1940 آمریکا، زمانی که این کتاب منتشر شد، استفاده میکند و منطق یا بیمنطقی که بر آنها استوار است را توضیح میدهد. بیشتر این سیاستها امروزه نیز به شکلهای دیگر در کشورهای مختلف اجرا میشوند یا دست کم در سخنرانیها و اظهارات دولتمردان تکرار میشوند، اما همان ریشه (بی)منطقی را دارند.
شیشه شکسته
در فصل دوم کتاب «اقتصاد در یک درس»، از طریق مثال پنجره شکسته، با مغلطه قدرت خرید آشنا میشویم. آیا شکستن یک پنجره میتواند به رونق اقتصادی و افزایش قدرت خرید منجر شود؟ در نگاه نخست، هزینه تعمیر و تولید دوباره پنجره ممکن است فرصتی برای اشتغالزایی به نظر برسد؛ اما این استدلال یک واقعیت مهم را نادیده میگیرد: آنچه با این هزینه میتوانست تولید یا خریداری شود. مثال مشهور «پنجره شکسته» هنری هازلیت، پرده از یکی از مغلطههای رایج در تحلیل اقتصادی برمیدارد؛ غفلت از هزینه فرصت.
فرض کنیم کسی به پنجرهتان سنگ پرتاب کند و آن را بشکند. یکی از اعضای خانواده که در رشته اقتصاد تحصیل کرده است، به شما خواهد گفت: …

بازار
































































































































































