ایران در مسیر سالمندی جمعیت قرار دارد و پیشبینی میشود در سال ۱۴۳۰، کشور با مرحله گستردهتری از سالمندی جمعیت مواجه شود، کاهش نرخ فرزندآوری و تغییر ساختار سنی جمعیت از مهمترین عوامل شکلگیری این روند است، در همین راستا سیاستهای جوانی جمعیت و مشوقهای فرزندآوری با هدف مدیریت تحولات جمعیتی و جلوگیری از پیامدهای ناشی از سالمندی جمعیت در کشور دنبال میشود.
سالمندی مرحلهای طبیعی از چرخه زندگی است و نحوه مواجهه امروز جامعه با این دوره، شرایط زندگی نسلهای آینده را نیز تحت تاثیر قرار خواهد داد در پژوهش هایی در مورد ساختار سنی و وضعیت سالمندی استانهای کشور در افق ۱۴۳۰ نشان میدهد کاهش باروری تنها به معنای تولد کمتر کودکان نیست بلکه میتواند ساختار سنی کشور را دگرگون کند و سرعت ورود ایران به مرحله سالمندی را افزایش میدهد.
سالمندی جمعیت تنها در افزایش تقاضا برای خدمات درمانی محدود نمیشود، افزایش تعداد سالمندان به معنای رشد نیاز به خدمات مراقبتی، توانبخشی، مراقبت در منزل، مناسبسازی محیط و خدمات رفاهی نیز خواهد بود و علاوه بر اینکه نظام بازنشستگی را دچار تغییراتی می کند بلکه با چالش هایی جدی نیز مواجه می کند و می طلبد که از هم اکنون به فکر تامین معیشت و زندگی سالمندان باشیم، فاصله زمانی میان وضعیت کنونی و ورود ایران به مرحله سالمندی شدید، فرصتی برای سیاستگذاری و اصلاح ساختارهاست که اگر از دست برود، جبران پیامدهای آن دشوارتر خواهد بود، بنابراین به طور جدی نیازمند برنامه ریزی و آماده سازی زیر ساخت برای ورود به این مرحله جمعیتی هستم. …
