۲۰: نیوکاسل یونایتد
اتلتیک: به نظر شما، وقتی در روشناییِ روز به کارشان فکر میکنند، ته دلشان حتی خودِ طراح این پیراهن در آدیداس هم فکر میکند که این طرح خوب شده است؟ توضیحات میگوید که این طرح ادای احترامی است به پیراهنِ اوایل دههٔ ۱۹۹۰؛ اما آن یکی هم احمقانه به نظر میرسید و این یکی هم همینطور. میشود فهمید چرا چنین کاری را امتحان کردهاند: کمی تنوع ارزش امتحان کردن دارد و ایدهٔ اضافه کردن رنگِ بیشتر، ایدهٔ بدی نیست، اما نتیجهاش افتضاح است و به احتمالِ قوی، هر کسی که این پیراهن را بپوشد و کمی تند بدود، وقتی از کنارش رد میشوید، حالتی فلکسی پیدا میکند!
۱۹. چلسی
خب، اگر هیچ چیز دیگری نباشد، این فرضِ که کیتها بدون اسپانسر بهطورِ پیشفرض عالی به نظر میرسند را از بین میبرد. اینجا چه خبر است؟ نمیتوان گفت که این کیت شبیه یک کیتِ تقلبیِ ارزانقیمت است که توی بازارچهها پیدا میشود، چون این روزها آنها همه کاملاً باورپذیر به نظر میرسند. این بیشتر شبیه یک کیتِ تقلبیِ ارزانقیمتی است که حدود ۲۰ سال پیش در یک بازارچهٔ دورافتاده پیدا میکردید، جایی قبل از اینکه اینترنت به شما بگوید کیتِ واقعی چلسی چگونه است. با وجودِ کمپینِ تبلیغاتیِ گسترده و گاه عجیب، این پیراهن به این سادگی خوب نیست.
۱۸. منچسترسیتی
این چیزِ «رنگ در قسمتِ کمر به رنگی دیگر محو میشود» وقتی منچستریونایتد چند سال پیش با رنگِ قرمز و مشکی انجامش داد، عجیب به نظر میرسید و حالا هم برای سیتی با رنگِ آبی و سفید عجیب است. پوما حداقل از سایهٔ درستِ آبی برای سیتی استفاده کرده و تزییناتِ سفید روی یقه، سرآستینها و زیرِ بغلها نسبتاً خوب کار شدهاند… کاش فقط این کارِ محو شدن را خراب نمیکردند. این کیت، معادلِ فوتبالیِ هومری (سیمپسون) است که در بوتهها عقبنشینی میکند.
۱۷. هال سیتی …
