بازخوانی یا مصادره؟ | آخرین خبر

کشوری که نماینده رهبری‌اش در تلویزیون رسمی، امضای رئیس‌جمهورش را سوءتفاهم می‌خواند، چگونه انتظار دارد طرف مقابل امضای بعدی‌اش را جدی بگیرد؟

 محمدابراهیم انصاری لاری| جمعه پانزدهم آبان، آقای سعید جلیلی به برنامه گفت‌وگوی ویژه خبری شبکه خبر رفت. عنوان برنامه «بازخوانی پیام رهبر انقلاب به مناسبت سیزده آبان» بود، اما آنچه از برنامه بیرون آمد، نه بازخوانی پیام، که حکمی درباره یادداشت تفاهم اسلام‌آباد بود. به گفته جلیلی، تفاهمی که طرف مقابل بگوید به اندازه کاغذش هم نمی‌ارزد، تفاهم نیست، سوءتفاهم است. او در ادامه گفت این تصور که امتیاز بدهیم و امتیاز بگیریم، غلط است.

به گمان من، به همان میزان که در آن سند سوءتفاهمی وجود نداشت، در همین دو جمله آقای جلیلی سوءتفاهم موج می‌زند.

اگر پیامی نیاز به بازخوانی و توضیح دارد، دو حالت بیشتر متصور نیست. یا پیام مبهم و نارسا بوده است، که این وهن رهبری است، زیرا کلام رهبر باید روشن و بی‌واسطه به مردم برسد. یا مردم فهم آن را ندارند و باید کسی برایشان معنا کند، که این هم ،وهن مردم است، همان مردمی که بهای این جنگ را پرداخته‌اند.

نتیجه هر دو حالت یکی است. میان رهبر و مردم واسطه‌ای می‌نشیند که مدعی است مراد رهبر را بهتر از مردم و حتی بهتر از خود ایشان می داند !

گیریم پیام نیاز به تفسیر داشته باشد. چرا این تفسیر فقط از یک حلقوم شنیده شود، آن هم از کسی که مواضع تند و انتقادی‌اش در عرصه سیاست آشکار است و سابقه مسئولیت او در پرونده دیپلماسی کشور نیز آشکارتر.

چرا رئیس‌جمهور، دولت و دستگاه دیپلماسی، که بار اجرای سیاست خارجی بر دوش آنهاست، چنین مجالی نمی‌یابند که بیایند و پیام رهبری را از نگاه خود بازخوانی کنند؟

یادداشت تفاهم اسلام‌آباد قدم بزرگی بود، اگر به صورتی مبهم و دوپهلو از مدیریت تنگه هرمز یاد نمی شد و مهمتر از … …