به گزارش تابناک؛ شهریورماه سال گذشته بود که احمد میدری، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، در بازدید از شرکت هواپیمایی آسمان با مشاهده وضعیت بحرانی این شرکت وعده‌ای داد که قرار بود نهایتاً یک هفته برای تحقق آن زمان صرف شود؛ وعده‌ای که حالا با گذشت نزدیک به یک سال، هنوز نتیجه آن برای افکار عمومی روشن نیست.   میدری در آن بازدید با اشاره به وضعیت نامناسب آسمان گفته بود تزریق چند صد میلیون دلار از منابع دولت به این شرکت قابل قبول نیست و تأکید کرده بود: «اگر لازم باشد یک هفته تمام زمان می‌گذارم که این شرکت درست شود.» او همچنین اعلام کرده بود شخصاً موضوع واگذاری مدیریت آسمان به بخش خصوصی کارآمد را پیگیری خواهد کرد.    اما مسئله آسمان یک مشکل ساده مدیریتی یا کمبود نقدینگی نیست. طبق اطلاعات صورت‌های مالی شرکت، ۲۸ فروند از هواپیماهای آسمان به دلایلی از جمله نقص فنی، کمبود قطعات و تمدید نشدن مجوزهای لازم زمین‌گیر شده بودند. همچنین گزارش‌های منتشرشده از وضعیت شرکت، از کاهش شدید ناوگان عملیاتی و فشار سنگین هزینه‌های پرسنلی و جاری حکایت دارد.   آسمانی که زمانی یکی از شرکت‌های بزرگ هواپیمایی کشور بود، امروز به جایی رسیده که موضوع «احیا»ی آن دوباره در دستور کار وزارت تعاون قرار گرفته است. در مردادماه امسال، یعنی پس از گذشت تقریباً یک سال از وعده یک‌هفته‌ای وزیر، وزارت تعاون از تشکیل «ستاد احیای شرکت هواپیمایی آسمان» خبر داد؛ ستادی که نخستین خروجی آن آغاز فرآیند آماده‌سازی و اورهال پنج فروند هواپیمای زمین‌گیر، شامل چهار ایرباس ۳۲۰ و یک بوئینگ ۷۳۷، اعلام شد.   یعنی اگر قرار بود یک هفته برای درست شدن آسمان زمان گذاشته شود، حالا پس از یک سال تازه باید منتظر باشیم پنج هواپیمای زمین‌گیر وارد فرآیند تعمیر و اورهال شوند. به بیان ساده‌تر، وعده «یک هفته‌ای» نه‌تنها به نتیجه نرسیده، بلکه خود وزارتخانه یک سال بعد از آن از «نخستین گام اجرایی» برای احیای شرکت سخن می‌گوید.   سؤال افکار عمومی نیز روشن است؛ آقای میدری، آن یک هفته‌ای که قرار بود برای درست شدن آسمان وقت بگذارید، دقیقاً چه زمانی تمام شد؟ اگر نتیجه آن وعده، تشکیل ستاد احیا پس از یک سال و آغاز تعمیر پنج هواپیمای زمین‌گیر است، پس تکلیف وعده‌ای که با اطمینان از «درست شدن» شرکت داده شد چه می‌شود؟   مسئله آسمان البته تنها به هواپیماهای زمین‌گیر ختم نمی‌شود. وضعیت مدیریتی، ساختار هزینه‌ها، تعداد بالای نیروی انسانی نسبت به ناوگان فعال، مشکلات تأمین قطعات و تعمیرات و بحث واگذاری مدیریت شرکت به بخش خصوصی، همگی بخشی از بحران چندلایه این شرکت هستند. حتی پیش از این نیز مدیران و کارشناسان صنعت هوایی نسبت به مشکلات مدیریتی و کاهش شدید ظرفیت عملیاتی آسمان هشدار داده بودند.    حالا یک سال گذشته و آسمان هنوز نیازمند «احیا» است؛ بنابراین شاید بد نباشد وزیر تعاون به جای وعده‌های یک‌هفته‌ای، گزارشی شفاف از عملکرد یک‌ساله خود درباره این شرکت ارائه کند؛ اینکه در این یک سال چه میزان منابع صرف شده، چه تعداد هواپیما به چرخه پرواز برگشته، وضعیت واگذاری مدیریت به کجا رسیده و اساساً چرا شرکتی که قرار بود با یک هفته وقت وزیر «درست شود»، امروز همچنان در مرحله احیا قرار دارد؟   ظاهراً در دولت، بعضی وعده‌ها هم مثل بعضی هواپیماهای آسمان هستند؛ قرار است به پرواز دربیایند، اما فعلاً روی زمین مانده‌اند.