بازار
در این مراسم، نویسندگان کتاب از دشواری بازآفرینی لحظات نخست مواجهه با این خبر سخن گفتند و ثبت روایت‌های شخصی از وقایع تاریخی را ضرورتی برای انتقال تجربه‌های یک نسل به نسل‌های آینده دانستند.
در این نشست که اجرای آن را محمدرضا شیخ‌صراف بر عهده داشت، وجیهه سامانی، محمدرضا شهبازی، محسن آزادی، محمدامین سلیمی، سمیه عالمی و حامد اشتری به بیان تجربه‌های خود و اهمیت روایتگری این واقعه پرداختند.
نوشتن چند صفحه از آن حادثه به اندازه چندین رمان از من انرژی گرفت
وجیهه سامانی - نویسنده و از مشارکت‌کنندگان در کتاب «مِثلی» - با اشاره به دشواری نوشتن روایت خود از لحظه شنیدن خبر شهادت رهبر انقلاب گفت: «بعد از آن ۲۴ ساعت سخت، بدون اغراق می‌گویم در تمام زندگی‌ام هیچ اتفاق و حادثه‌ای به این سنگینی برایم رخ نداده بود.»
وی با بیان اینکه شدت تأثر از این حادثه باعث شده بود، بخش قابل‌توجهی از جزئیات آن ساعات را فراموش کند، افزود: «وقتی دوستان پیشنهاد نوشتن دادند، واقعاً همه‌چیز از ذهنم پاک شده بود. حتی یادم نمی‌آمد آن روز سحر ماه رمضان بوده و چرا اعضای خانواده خواب بودند. به مرور متوجه شدم ذهنم برای محافظت از خودش بسیاری از آن لحظات را فراموش کرده است.»
سامانی توضیح داد که برای بازیابی خاطرات خود ناچار شده به پیام‌ها، گفت‌وگوهای گروهی و تاریخ رویدادها مراجعه کند و با کمک اعضای خانواده، اتفاقات آن ساعات را دوباره کنار هم قرار دهد.
این نویسنده ادامه داد: «نوشتن به‌خودی خود کار سختی است، اما فکر می‌کنم برای نوشتن همین دو سه صفحه روایت آن حادثه، به اندازه چندین و چند رمان از من انرژی گرفته شد.»
وی همچنین با اشاره به تفاوت روایت داستانی و گزارش صرف از یک واقعه اظهار کرد که اگرچه نوشته او بر پایه مستندات و تجربه‌های واقعی شکل گرفته، اما نگاه و قلم داستان‌نویس در شیوه بازنمایی حادثه تأثیرگذار بوده است.
مهم‌ترین ویژگی کتاب ثبت لحظه‌ای تاریخی است …
