بازار بزرگ تهران با ۱۰۵ هکتار وسعت، تیمچه ها، راسته ها، پاساژها، زیرگذرها و هزاران مغازه، تنها یک مرکز تجاری نیست؛ نبض حیات اقتصادی پایتخت و حتی کشور است. با این حال همین قلب اقتصادی، به دلیل فرسودگی، به یکی از پرخطرترین نقاط تهران در برابر حوادث تبدیل شده است و نمونه عریان این خطر، سیم هایی است که چون کلافی سر در گم، بر فراز سر کوچه های بازار پیچیده شده اند.
یک جرقه، یک ثانیه غفلت و سرمایه یک عمر در آتش می سوزد؛ با این حال سال هاست این پرونده در همان نقطه هشدار متوقف مانده است. هشدارهایی که سال هاست تکرار می شود
نخستین گزارش تفصیلی رکنا در این زمینه به ۲۱ فروردین ۱۴۰۲ باز می گردد؛ روزی که گزارشی با عنوان «فاجعه بزرگ انسانی و امنیتی در کمین بازار تهران» به همراه فیلمی از وضعیت کابل های برق منتشر شد. شش روز بعد، در ۲۷ فروردین همان سال، گزارش دوم با عنوان «الزام ورود وزارت کار و اداره برق برای ایمن سازی سیم کشی های بازار تهران» منتشر و پیشنهاد شد انشعاب برق مغازه های متخلف قطع شود. اما آنچه پس از این هشدارها رخ داد، نه اصلاح که تنها تکرار هشدار بود. چرا بازار تهران هنوز در معرض آتش است؟
سید جلال ملکی، سخنگوی وقت سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی شهر تهران، در همان گفتگو با رکنا، ایمن نبودن بازار را برخاسته از چند آسیب همزمان دانسته بود: تغییر کاربری گسترده واحدهای مسکونی به انبار، مغازه و کارگاه، فرسودگی معابری که روزگاری برای گذر درشکه طراحی شده بودند و اکنون خودروهای سنگین از آن عبور می کنند، بسته شدن مسیرها با بساط و چرخ های جلوی مغازه ها و سقف های شیروانی زنگ زده ای که اتاق های زیر آن ها خطرناک است. …
