جزایر دریاچه ارومیه، از «قویون داغی» تا «دوقوزلار»، این روزها شاهد حضور پرشمار پرندگان مهاجر است. گزارشهای میدانی از سرشماری حدود ۱۷ هزار فلامینگو در این منطقه خبر میدهند؛ آماری که در مقایسه با سالهای اخیر، امیدبخش است. علاوه بر فلامینگوها، گونههایی نظیر پلیکانها، باکلانها، کفچهنوکها و انواع اردکسانان نیز در زیستگاههای پیرامونی این دریاچه مشاهده شدهاند. تأثیر آرتمیا بر ماندگاری پرندگان
یکی از عوامل کلیدی در جذب و ماندگاری این پرندگان، فراوانی «آرتمیا» است. این سختپوست آبزی که منبع غذایی اصلی فلامینگوها محسوب میشود، در پی بهبود وضعیت آب و شرایط اکولوژیک دریاچه، افزایش جمعیت قابلتوجهی داشته است. به گفته مسئولان استانی، اگر شرایط اقلیمی و منابع غذایی در ماههای پیشرو با نوسان شدید مواجه نشود، احتمال ماندگاری بخشی از این پرندگان در منطقه وجود دارد. رفتار پرندگان؛ تابعی از شرایط زیستگاه
صبا روستایی، کارشناس محیطزیست، با بیان اینکه مهاجرت پرندگان تنها تابع تقویم نیست، تأکید کرد: «فلامینگوها بهطور مستمر کیفیت زیستگاه را ارزیابی میکنند. وجود آب کافی و منبع غذایی مناسب، مهمترین عوامل تعیینکننده برای ماندن یا کوچ آنهاست.»
وی افزود که حضور این پرندگان در تعداد بالا اهمیت اکولوژیک دارد، اما برای ارزیابی دقیق وضعیت دریاچه باید شاخصهای متعددی مانند شوری آب، پوشش گیاهی و توازن جمعیت گونههای مختلف را در کنار هم تحلیل کرد. چالش سرشماری در زیستگاههای گسترده
امسال ارزیابی دقیق جمعیت پرندگان با دشواریهایی همراه بوده است. مسئولان محیطزیست معتقدند بهبود وضعیت تالابهای مختلف در سراسر کشور باعث شده تا پرندگان مهاجر به جای تمرکز بر یک منطقه، در زیستگاههای متنوعتری پراکنده شوند. این پراکندگی، اگرچه برای اکوسیستم کشور مثبت است، اما پایش جمعیت آنها را پیچیدهتر کرده است.
حضور هزاران فلامینگو در جزایر دریاچه ارومیه، داستانی از تعامل میان آب، غذا و توانایی بازیابی طبیعت را روایت میکند. باید دید آیا این روند مثبت با تداوم برنامههای حفاظتی و مدیریت پایدار منابع آبی، در فصول آینده نیز ادامه خواهد یافت یا خیر.
