آقای کرباسچی در اواخر دههٔ ۴۰ و اوایل دههٔ ۵۰ از شاگردان برجستهٔ مرحوم آقای شبیری بوده است.
طبق شنیدهها، آیتالله شبیری هم در فقه و هم در سیاست، اهل احتیاط بوده است، یعنی همان اصلی که علمای سنتی شیعه آن را نشانهٔ تقوا میدانستند.
احتیاط یعنی بررسی همهجانبهٔ یک امر، پیش از اظهارنظر یا عمل کردن، و به عبارتی بیگدار به آب نزدن، یعنی درست همان چیزی که برخی روحانیون مدعی انقلابیگری آن را به کلی بوسیده و کنار گذاشتهاند!
یک مرجع محتاط، به شدت مراقب زبان و عمل خود است، اهلِ جنجال نیست، اتهامی را متوجه دیگری نمیکند و به همین دلیل معمولاً ساکت و یا بسیار کمگوست.
مرحوم آقای شبیری علاوه بر این، اهل مدارا و خیرخواهی در امور سیاسی بود. گرچه در این باره حرف نمیزد اما در مقام عمل برای رفع ظلم یا خلاصی از گرفتاری سیاسی کسانی که از نزدیک میشناخت، در حد توان خود اقدام میکرد.
در سال ۱۳۹۷،حضور مرحوم آیتالله شبیری در منزل شیخ عبدالله نوری با حضور سید محمد خاتمی، خشم شیخ محمد یزدی در مقام "دبیر شورای عالی حوزه" را برانگیخت!
آقای یزدی که به رغم یک دهه ریاستش … …
