تشخیص ادویه خالص از تقلبی با آزمون های خانگی

ادویه ها ستون فقرات طعم، عطر و رنگ در آشپزی ایرانی و جهانی هستند؛ از زعفران گران بها که «طلای سرخ» نام گرفته تا زردچوبه، دارچین، فلفل سیاه و سماق که در هر آشپزخانه ای پیدا می شوند. اما همین محبوبیت و ارزش اقتصادی، بازار ادویه را به یکی از آسیب پذیرترین بخش های صنعت غذا در برابر تقلب تبدیل کرده است.

وقتی ادویه ای به صورت پودر عرضه می شود، دیگر شکل اصلی گیاه قابل شناسایی نیست و همین موضوع، کار سودجویان را آسان می کند. افزودن آرد، پوست، سبوس، گچ، خاک اره، رنگ های صنعتی و حتی براده های فلزی به ادویه، پدیده ای است که در بسیاری از کشورها گزارش شده است. این تقلب ها نه تنها کیفیت و طعم غذا را پایین می آورند، بلکه می توانند سلامت مصرف کننده را هم تهدید کنند. چرا تقلب در ادویه تا این اندازه رایج است؟

سه عامل اصلی، تقلب در ادویه را به یک تجارت پرمنفعت تبدیل کرده است. نخست، ارزش اقتصادی بالا؛ زعفران به ازای هر کیلوگرم یکی از گران ترین مواد خوراکی جهان است و طبیعی است که وسوسه تقلب در آن بیشتر باشد.

دوم، تشخیص دشوار؛ برخلاف میوه یا سبزی که با چشم و لمس قابل ارزیابی است، پودر ادویه ظاهری یکنواخت دارد و شناسایی ناخالصی در آن نیازمند دقت و دانش است.

سوم، زنجیره تأمین طولانی؛ ادویه مسیر طولانی از مزرعه تا قفسه فروشگاه را طی می کند و در هر مرحله ممکن است دست کاری شود. به این ترتیب، مصرف کننده نهایی اغلب بدون هیچ ابزاری رها می شود. آزمون های عمومی که برای همه ادویه ها کاربرد دارند

پیش از پرداختن به هر ادویه به صورت جداگانه، پنج آزمون ساده وجود دارد که می توانید روی تقریباً همه ادویه های پودری انجام دهید.

۱. آزمون آب سرد

مقداری از ادویه را در یک لیوان آب سرد بریزید و هم بزنید. ادویه خالص معمولاً به آرامی رنگ می دهد و خود ذره ها ته نشین می شوند. اگر رنگ به طور ناگهانی و شدید آزاد شد، احتمال وجود رنگ خوراکی مصنوعی وجود دارد. اگر مواد دیگری مانند آرد یا سبوس روی سطح آب شناور ماند، نشانه ناخالصی است. ۲. آزمون آهن ربا

مقداری ادویه را روی کاغذ سفید پهن کنید و یک آهن ربای قوی را از فاصله نزدیک زیر یا روی کاغذ حرکت دهید. اگر ذره های سیاه فلزی جذب آهن ربا شدند، ادویه آلوده به براده آهن یا پودر فلزی است؛ موضوعی که می تواند برای دستگاه گوارش خطرناک باشد. ۳. آزمون اسید رقیق …