بذل حقوق مالی ناشی از زوجیت شامل حق استرداد جهیزیه نمی شود.
جهیزیه از جمله اموالی است که ممکن است زوجه در آغاز زندگی مشترک برای استفاده در منزل تهیه کند، اما استفاده مشترک از این وسایل به معنای انتقال مالکیت آنها به زوج نیست. از سوی دیگر، بخشیدن حقوق مالی ناشی از ازدواج نیز الزاماً به معنای چشم پوشی از مالکیت اموال شخصی زوجه نیست. همین موضوع در پرونده ای قضایی درباره استرداد جهیزیه مطرح شد و دیوان عالی کشور با بررسی مفاد سند رسمی مورد استناد زوج، آرای صادرشده در مراحل پیشین را نقض کرد. استرداد جهیزیه پس از طلاق؛ آیا زوجه همچنان حق مطالبه دارد؟
در پرونده مورد بررسی، زوجه پس از پایان زندگی مشترک برای استرداد جهیزیه به مرجع قضایی مراجعه کرد. او با ارائه فهرست اقلام، تصاویر فاکتور های خرید و استشهادیه، مالکیت خود بر وسایلی را که در ابتدای زندگی به منزل مشترک برده بود، مورد استناد قرار داد.
زوجه همچنین درخواست صدور قرار تأمین خواسته و پرداخت هزینه دادرسی را مطرح کرد تا امکان پیگیری قانونی مطالبه جهیزیه فراهم شود.
در این پرونده، دادنامه دیگری به تاریخ ۱۴ شهریور ۱۴۰۱ نیز وجود داشت که بر اساس آن، زوجه حق پیگیری مستقل برای استرداد جهیزیه را برای خود محفوظ نگه داشته بود؛ موضوعی که در ادامه رسیدگی و بررسی دیوان عالی کشور مورد توجه قرار گرفت. بخشیدن حقوق مالی به همسر شامل جهیزیه هم می شود؟
زوج در دفاع از خود به سند رسمی مورخ ۳۰ بهمن ۱۴۰۰ استناد کرد و مدعی شد زوجه تمام حقوق مالی خود را در حق او بذل کرده است. از نظر زوج، این بذل شامل جهیزیه نیز می شد و زوجه دیگر حق مطالبه و استرداد این اموال را نداشت.
بنابراین، اختلاف اصلی طرفین درباره اصل مالکیت جهیزیه نبود؛ بلکه موضوع این بود که آیا عبارت مربوط به بذل تمام حقوق مالی در سند رسمی، حق استرداد جهیزیه را نیز از بین می برد یا خیر؟ رد دعوای استرداد جهیزیه در دادگاه بدوی و مرحله اعتراض …


دانلود از کافه بازار






































