مشروح گفتوگوی خبرنگار جماران با حجتالاسلام و المسلمین مهدی کروبی را در ادامه میخوانید:
از حال و هوای زیارت حرم حضرت امام برای ما بگویید.
چون من از ارادتمندان و مقلدان قدیمی امام هستم، لذا احساس خاصی داریم. یعنی وقتی آیتالله العظمی بروجردی به رحمت الهی پیوست، مراجع مطرح آقایان حکیم، شریعتمداری، گلپایگانی بودند و حاج آقا روحالله خمینی نیز از جمله آنها بود. ما بین این آقایان به این جمعبندی رسیدیم که مقلد امام شویم. اتفاقا امام هم جایگاه و موقعیت زیادی داشت و برای افراد سؤال برانگیز بود؛ به زودی هم مبارزات و مخالفتش با برنامههای شاه شروع شد و ما نیز کاملا سرسپرده بودیم و به لطف خدا تا حالا هم هستیم.
البته حتماً گناه، معصیت، غفلت و نافرمانی زیاد داشتیم ولی راهی که از دهه 40 انتخاب کردیم را هیچ تجدید نکردهایم؛ و آن «راه امام» است. در این راه هم در حدی که توانستهایم خودمان و فرزندانمان به جبهه رفتیم. یکی از بچههای ما به جبهه رفت و پایش قطع شده و الآن هم حضور دارد. من سال 46 زندان بودم که او به دنیا آمد. همسر من همینطوری بود و پدر و مادرم همینطور بودند. پدرم روحانی بود.
به هر جهت، از نیروهای ارادتمند و مخلص امام هستیم اما خیلی تکالیف و مسئولیتها به دوش داریم که متأسفانه توفیق عمل به آنها هنوز نصیب ما نشده است.
به نظر شما مهمترین میراث حضرت امام برای امروز کشور چیست؟
همه وجود امام برای جامعه ایران، مسلمانان و جهان تشیع میراث است. چون فقیه، فیلسوف، مجتهد، مرجع تقلید و زاهد است. الحمدلله آثار علمی امام زنده است و انقلاب به برکت وجود او محفوظ مانده است. مسلماً همه مخلص اسلام هستیم اما چون این رهبر نیت خیر داشت، از لحظهای که مبارزه را شروع کرد، حکومت شاه علیه او شمشیر کشید و ما هم ایستادیم.
مثلاً وقتی بازجویی میدادیم یکی از سؤالات این بود که شما از چه کسی تقلید میکنید. این چیزها معمول و متداول نبود و ما اگر میگفتیم «خمینی» برای آنها سنگین بود. بعضیها که میخواستند مصلحتاندیشی کنند، میگفتند ما از مراجع تقلید میکنیم یا فرد دیگری را اسم میبردند. من از روز اول گفتم که مقلد «حضرت آیتالله العظمی حاج آقا روحالله خمینی» هستیم. الآن هم همان است و بچهها و نوههای من، همه وابسته به این خانواده هستند.
در این راه هم سالها زندان بودهام و احکام متعددی هم از امام دارم. بنیاد شهید یکی از آنها است؛ حج هم من از طرف امام مسئول شدم و کمیته امداد و احکام دیگر هم بود. تا امام در قید حیات بودند، یکی از وابستههای به خانه و بیت امام بودم؛ آن هم به خاطر عظمت شهدا که میبردم و میآوردم، حضورشان بودم.
لذا همه چیز ما و جامعه «امام» است. در غیبت امام معصوم، اگر نگوییم در فقها یک است، باید بگوییم مسلماً امام از اولیها است؛ که خیلی با دیگران فرق دارد. یعنی چنین موقعیتی به دست بیاورد و ذرهای از موقعیت استفاده نکند، خیلی عجیب بود. 10 سال در تهران و جماران بود و حاضر نشد یک خانه برای خودش تهیه کند. در خانه آقای جمارانی زندگی کرد و در همان حسینیه هم سخنرانی میکرد؛ بعد از اینکه از دنیا رفت، حاضر شدند یک مبلغ معمولی به آقای جمارانی پرداخت کنند؛ آقای جمارانی هم آن را نمیگرفت. ایشان در دوران مسئولیتش حتی یک سفر مشهد نرفت.
به هر جهت بعد از معصومین(ع)، امام بهترین الگوی ما است. من هر جایی میروم، داعیه دارم که به نوعی اسم امام را ببرم.
