برآمدن یک امپراطوری تازه در تاریخ بشری؛ جنگ سرد هوش مصنوعی سرنوشت جهان را چگونه رقم می‌زند؟

اکوایران: دست‌کم یک تفاوت اساسی میان دو امپراتوری هوش مصنوعی وجود دارد: امپراتوری چین حاصل تصمیمی آگاهانه و عامدانه از سوی دولت است، درحالی‌که امپراتوری آمریکا چنین نیست. بااین‌حال، هر دو قدرت هوش مصنوعی به یک ساختار مشترک نزدیک می‌شوند؛ ساختاری که قوانین مقیاس‌پذیری آن را ایجاب می‌کنند. اگر کشوری از آستانه معینی از انرژی، سرمایه و توان محاسباتی برخوردار نباشد، صرفاً بازیگری ضعیف‌تر نیست؛ اساساً از رقابت کنار گذاشته شده است. توضیح: یادداشت پیش‌رو را فارن افیرز با عنوان «امپراتوری‌های هوش مصنوعی: ظهور و سقوط نظم جهانی جدید» به قلم نیل فرگوسن، استاد تاریخ اقتصادی در دانشگاه‌های استنفورد و هاروارد،  لیزا کلاسن، متخصص حوزه هوش مصنوعی و امنیت ملی و اریک اشمیت، مدیرعامل و رئیس هیئت‌مدیره  سابق گوگل، در تاریخ 20 اکتبر 2026 منتشر کرد. اکوایران ترجمه کاملی از آن را در دو بخش جداگانه ارائه می‌دهد. یادداشت حاضر ترجمه بخش یکم آن است. گونه‌های متفاوت افول امپراتوری‌ها

بخش یکم: در فاصله چند سال، چین و ایالات متحده هر یک چیزی ساخته‌اند که مورخان آینده ممکن است آن را نوع تازه‌ای از امپراتوری بدانند. قلمرو نفوذ این دو کشور صرفاً به سرزمین‌ها، مسیرهای تجاری و حریم هوایی محدود نمی‌شود، بلکه دانش را نیز در بر می‌گیرد. پکن و واشنگتن با کنترل مدل‌های زبانی بزرگ، تراشه‌ها، زیرساخت‌های فیزیکی و سرمایه‌ای که پایه‌های شناخت پیشرفته ماشین را تشکیل می‌دهند، نه‌تنها به سطوح تازه‌ای از عملکرد اقتصادی و قدرت‌گستری دست می‌یابند، بلکه شرایط پیشرفت علمی و فکری آینده را نیز تعیین می‌کنند. اصطلاح «ابرقدرت‌های هوش مصنوعی» نمی‌تواند میزان نفوذ و گستره قدرتی را که این دو رقیب اکنون در اختیار دارند، به‌درستی توصیف کند. حتی بدون تلاش فعال برای تشکیل ائتلاف یا توسل به اجبار، آن‌ها می‌توانند همه کشورهایی را که خواهان دسترسی به هوش مصنوعی پیشرفته‌اند، به خود وابسته کنند.

خبر مرتبط وقتی مسابقه هوش مصنوعی به خط پایان برسد چه اتفاقی می‌افتد؟ …