بازار
وی ادامه داد: از منظر شناختی‌رفتاری معمولا باورهایی مانند «من مسئول خوشحالی دیگران هستم»، «اگر نه بگویم، آدم خودخواهی هستم» یا «ارزش من به میزان رضایت دیگران از من بستگی دارد» وجود دارند. این افکار باعث می‌شوند فرد نیازهای خود را نادیده بگیرد، حتی زمانی که از نظر جسمی یا روانی توان ادامه‌دادن ندارد. برای مثال، کمک به همکار در شرایط دشوار، رفتاری سالم است، اما اگر فرد دائما وظایف دیگران را انجام دهد، از استراحت خود بزند و از ترس ناراحت شدن همکارش نتواند مخالفت کند، دیگر صرفا با مهربانی مواجه نیستیم.
این روانشناس افزود: معیار مهم این است که آیا فرد می‌تواند بدون احساس ترس و گناه، میان خواسته‌های دیگران و نیازهای خودش تعادل برقرار کند یا خیر؟.
تاثیر تجربه‌های کودکی بر فداکاری آسیب‌زا
شرافتی با بیان اینکه برخی افراد برای رضایت دیگران به خود آسیب می‌زنند و ریشه این رفتار ممکن است در کودکی باشد، گفت: این الگو می‌تواند از تجربه‌های دوران کودکی تاثیر بگیرد، هرچند نمی‌توان آن را صرفا به یک سبک تربیتی … …
