دلیل اصلی، ترکیبی از ظرفیت بسیار بالا، سرعت، تأخیر کم و هزینهی مناسب انتقال داده است. فیبر نوری میتواند حجم عظیمی از اطلاعات را با استفاده از پالسهای نور منتقل کند و کابلها مستقیماً دیتاسنترها و شبکههای مخابراتی قارههای مختلف را به یکدیگر متصل میکنند.
امروز بیش از ۵۰۰ سامانهی کابل زیردریایی در جهان فعال است که در مجموع بیش از ۱٫۴ میلیون کیلومتر امتداد دارند. تقاضا برای این زیرساخت نیز همچنان در حال رشد است؛ طبق دادههای TeleGeography، ظرفیت بینالمللی اینترنت در سال ۲۰۲۵ به حدود ۱٬۸۳۵ ترابیتبرثانیه رسید.
چرا ماهواره جای کابل را نگرفته است؟
ماهوارهها برای اتصال مناطق دورافتاده و ایجاد مسیرهای پشتیبان بسیار مهماند؛ اما برای انتقال حجم عظیم داده میان قارهها هنوز کابلها انتخاب اصلی هستند. کابل فیبر نوری میتواند حجم بسیار بیشتری از داده را با تأخیر پایینتر جابهجا کند و به همین دلیل، سرویسهایی مانند رایانش ابری، تراکنشهای مالی، ارتباطات دولتی و سرویسهای آنلاین به شبکهی زیردریایی وابستگی شدیدی دارند.
کابلها صرفاً رشتهای از فیبر نیستند. بخشهای مختلف آنها برای حفاظت از فیبرهای نوری در برابر فشار، خوردگی و فعالیتهای انسانی و دریایی طراحی شدهاند و در طول مسیر نیز تجهیزات تقویتکنندهی سیگنال قرار میگیرد تا داده بتواند مسافتهای بسیار طولانی را طی کند. ساخت و راهاندازی یک کابل زیردریایی جدید نیز میتواند بیش از دو سال زمان ببرد.
البته … …
