این مقاله می افزاید که ایران بازگشایی تنگه هرمز را به پایان دائمی جنگ، خروج کامل آمریکا از منطقه، لغو محاصره دریایی، آزادسازی داراییهای مسدودشده ایران و پرداخت غرامت جنگی به ایران مشروط کرده است. این شروط بازتابدهنده استراتژی ایران است که آن را غیر قابل تسلیم نشان می دهد.
به گزارش وال استریت ژورنال، حاکمیت تهران با بقا در قدرت، از تاب آوری خود به عنوان برگ برنده مذاکرات استفاده میکند و نخبگان حاکم بر ایران سازش غیرمتوازن را نشانه ضعفی میدانند که ممکن است بقای نظام را تهدید کند.
این رسانه آمریکایی ۴ توهم اشتباه آمریکا در جنگ افروزی علیه ایران را در موراد زیر تشریح کرد:
توهم اول:آمریکاییها تصور میکردند منطق ایران در برابر جنگ، صرفاً مبتنی بر مقایسه سود و زیان است. آنها نمی دانستند که ایران کشوری انقلابی است که هویت سیاسی آن بر ایدئولوژی و مفهوم «محور مقاومت» بنیان نهاده شده است. از این رو، امتیازدهی ایران ممکن است به معنی دست کشیدن از اصول بنیادین نظام جلوه کند و تهران این موضوع را نخواهد پذیرفت.
توهم دوم:به نوشته این مقاله، واشنگتن تصور می کرد ایران آستانه مشخصی از درد دارد که با رسیدن به آن میتوان تهران را مجبور به تسلیم کرد. اما واشنگتن به دلیل مشکلاتی که در زمینه مقاومت ایران با آن مواجه شد، نتوانست فشار به ایران را تا رسیدن به نقطه تسلیم ایران ادامه دهد.
توهم سوم:واشنگتن با طرح این مدعا که ایران ضربات سنگینی را در جنگ متحمل شده، تصور میکرد که این روند به فروپاشی موقعیت مذاکراتی ایران منجر خواهد شد. این ادعا در حالی مطرح شد که تجربههای تاریخی دکترین نظامی آمریکا از جنگ جهانی دوم تا جنگ خلیج فارس، مبتنی بر پیروزیهای قاطع زمینی بوده است، نه صرفاً حملات هوایی.
توهم چهارم:دونالد ترامپ تصور میکرد که بروز ناآرامیهای داخلی پس از آغاز جنگ، توان مذاکره دولت ایران را تضعیف میکند. اما ایران موفق شد ثبات و حاکمیت داخلی خود را اثبات کند.
منبع: مهر
