باران اقتصادی، فعال شدن مکانیسم تاب‌آوری!/ بساط خیس دست فروشان زیر باران شلاقی این روزها

عصر ایران؛ مهدی مالمیر- در  گنجینه ادبیات فارسی در مزیت باران فراوان سخن رانده شده است.: اینکه در لطافت طبع اش خلاف نیست و « رحمت بی حساب » است و به تعبیر این بیت زیبای صائب: «از هوای تر برافروزد چراغ عشرتم/ رشته باران بود شیرازه جمعیتم» مثال ها و نمونه های دل کش در وصف باران در ابیات شاعران نام دار ما به هیچ رو کم نیست.

اما باران شلاقی این چند روز بر سر پایتخت و شهرهای دیگر، برای خیلی ها نه رحمت بی حساب به شمار می آید نه لطافتِ طبع اش بی خلاف!

از دست فروشانی سخن می گویم در در خیابان ها بساط به راه می اندازند هر یک مسوول خانواده ای هستند. این روزها چه بسیار با صحنه هایی رو به رو می شویم از دست فروشانی که کالاهای شان را در کیسه جمع کرده اند و گوشه خیابان کز کرده اند و به امید بند آمدن باران به آسمان می نگرند!

می شود با یک حساب سرانگشتی به این نتیجه رسید که مثلا سه یا چهار روز کار نکردن برای یک دست فروش چه فاجعه ای را می تواند به بار آورد. کاسبان خردی که روز به روز زندگی شان را می گذرانند و یک روز کار نکردن تقریبا مساوی است با گرسنگی کشیدن و یا دستِ کم مشکلات بزرگ!

همه شهرهای بزرگ در جهان کم تر توسعه یافته از نوعی اقتصاد غیر رسمی برخوردارند.

دست فروشی در خیلی از کشور ها پدیده رایجی است. در سنگال و مصر و خیلی جاهای دیگر، دست فروشی صحنه ثابت بسیاری از خیابان های شهر به حساب می آید. در هند قانونی وجود دارد به نام« حفاظت ازمعیشت و تنظیم دست فروشی» که خدمات ضعیفی در مکان هایی که برای دست فروشی فراهم آمده است، ارائه می شود که چندان کار ساز نیست.

اما این وجود، به نظر می رسد در هیچ یک از این کشورها( به جز برخی کشورهای توسعه یافته که دست فروشی جزوی از جذابیت های صنعت توریسم به شمار می رود) و از جمله  کشورما، هیچ حمایت ویژه ای برای این قشر زحمت کش وجود ندارد.

در این شرایط  شاید بیشتر «ان.جی. او» ها یا نهاد های غیر دولتی مثلا با توزیع چتر و ساختن سرپناه های پلاستیکی بتوانند اندکی از زهر روزهای بارانی برای دست فروشان  بکاهند هرچند که چنان چه گفته آمد به هیچ رو کافی و گره گشایِ کلاف در هم پیچیده  دست فروشان نیست. …