واقعاً، مائوریسیو؟ بعد از حضور در جام جهانی با تیم ملی آمریکا و پیش از آن، هدایت تیمهایی مانند چلسی و پاریسنژرمن، حاضر بود فصل جدیدی از دوران مربیگریاش را در دسته دوم فوتبال انگلیس آغاز کند؟
پوچتینو میگوید: «بله، البته. تاتنهام... تنها باشگاهی است که همیشه آمادهام به آن کمک کنم؛ در هر دستهای که باشد.»
فوتبال به زمانبندی بستگی دارد و پوچتینو حالا به این فکر میکند که چرا شرایط برای بازگشتش به تاتنهام فراهم نشد. این موضوع، در کنار تمایل او برای زیر نظر داشتن فرصتهای بهتر، یکی از ویژگیهای دوران مربیگریاش بوده است. او هیچوقت از دنبال کردن فرصتهای جدید خجالت نکشیده است.
برنامه تاتنهام پس از اخراج توماس فرانک در فوریه این بود که فصل را با ایگور تودور بهعنوان سرمربی موقت به پایان برساند و سپس فهرست گستردهتری از گزینهها را بررسی کند. آنها میدانستند اگر قرار باشد پوچتینو را به خدمت بگیرند، باید منتظر او بمانند، چراکه قراردادش با تیم ملی آمریکا تا پس از جام جهانی اعتبار داشت. او به هیچ وجه نمیتوانست از این چالش کنار بکشد و خودش هم چنین چیزی نمیخواست.
اما شرایط تغییر کرد. تودور عملکرد خوبی نداشت و در حالی که تنها هفت بازی به پایان فصل باقی مانده بود، تاتنهام را فقط یک امتیاز بالاتر از منطقه سقوط قرار داد. در نتیجه، مدیران باشگاه سراغ روبرتو دیزربی رفتند؛ مربیای که پس از اخراج فرانک، پیشنهاد تاتنهام را رد کرده بود. دیزربی بهتازگی مارسی را ترک کرده بود و به استراحت نیاز داشت، اما این بار تاتنهام پیشنهادی بلندمدت به او ارائه کرد که نمیتوانست رد کند.
به این ترتیب، پوچتینو احساس کرد درِ باشگاهی که از سال ۲۰۱۴ به مدت پنج سال و نیم هدایتش کرده و ارتباطی عمیق با آن ساخته بود، به روی او بسته شده است. …
