با این حال، آنچه امروز در تعاونیهای مسکن اسلامشهر مشاهده میشود، فاصلهای قابل تأمل میان توافقات اولیه، انتظارات شکلگرفته و رویکرد فعلی اداره کل راه و شهرسازی استان تهران است؛ فاصلهای که به توقف فرآیند اجرایی پروژهها و ایجاد نگرانی جدی برای هزاران خانوار منجر شده است.
توافقات اولیه؛ مبنای شکلگیری تعهدات
در دولت مرحوم آیتالله سید ابراهیم رئیسی، با تأکید بر تولید سالانه یک میلیون واحد مسکونی، استفاده از ظرفیت تعاونیهای مسکن بهعنوان یکی از ابزارهای تحقق سیاستهای مسکن مورد توجه قرار گرفت.
در همین راستا، با استناد به ظرفیتهای قانونی از جمله مواد ۳ و ۷ قانون ساماندهی و حمایت از تولید و عرضه مسکن مصوب سال ۱۳۸۷ و مواد ۱۰، ۱۱ و ۱۵ قانون جهش تولید مسکن مصوب سال ۱۴۰۰، سازوکاری برای توافق با تعاونیهای مسکن و مالکان اراضی پیشبینی شد.
بر اساس توافقات انجامشده در ابتدای سال ۱۴۰۲، مقرر بود در برخی پروژهها، از جمله اراضی مورد توافق تعاونیهای مسکن، سهمی معادل ۶۰ درصد از کل زمین به مالک و ۴۰ درصد به دولت اختصاص یابد.
بر اساس این الگو، سهم دولت علاوه بر تأمین سرانههای شهری، معابر و خدمات مورد نیاز، میتوانست ظرفیت مناسبی برای تأمین زمین و تخصیص آن به متقاضیان فاقد مسکن ایجاد کند.
این سازوکار، در صورت اجرای صحیح و پایبندی طرفین به توافقات، میتوانست ضمن حفظ منافع مالکان و تعاونیها، زمینه تأمین زمین برای اقشار نیازمند و تسریع در اجرای پروژههای نهضت ملی مسکن را فراهم سازد. …


دانلود از کافه بازار






































