وقتی از مقابل سردر مسجد کبود عبور میکنیم، جزئیات کاشیها و نقشهایی که در بخشهای مختلف بنا دیده میشود، توجه را به خود جلب میکند. ظرافت این نقشها نشان میدهد که ساخت چنین بنایی تنها به برپا کردن دیوارها و طاقها محدود نبوده و هنر و معماری در آن در کنار یکدیگر شکل گرفتهاند.
مسجد کبود در طول تاریخ روزهای آسانی را پشت سر نگذاشته است و آسیبهای واردشده به بنا، بخشهایی از شکوه اولیه آن را از بین برده، با این حال، آنچه از این مسجد باقی مانده، همچنان تصویری روشن از توانایی معماران و هنرمندان آن دوره ارائه میدهد.
امروز، مسجد کبود یکی از شناختهشدهترین جاذبههای تاریخی تبریز است، بنایی که گردشگران برای دیدن کاشیهای آبی و معماری منحصربهفردش به سراغ آن میآیند و در میان شلوغی شهر، چند دقیقهای مقابل دیوارهایی میایستند که قرنها تاریخ تبریز را در خود جای دادهاند.
مسجد کبود را شاید بتوان از آن بناهایی دانست که زیباییاش در نگاه اول دیده میشود، اما هرچه بیشتر به جزئیات آن دقت کنیم، ارزش هنری و تاریخی آن بیشتر آشکار میشود؛ میراثی که همچنان در بافت تاریخی تبریز حضور دارد و بخشی از هویت این شهر را به نمایش میگذارد.
مرمت «فیروزه جهان اسلام» ادامه دارد
معاون میراث فرهنگی مدیر کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری آذربایجان شرقی در گفتوگو با ایسنا با اشاره به جایگاه تاریخی و معماری مسجد کبود تبریز، گفت: مرمت این بنای شاخص تاریخی به صورت مستمر ادامه دارد و در سالهای اخیر، اقداماتی برای جلوگیری از نفوذ رطوبت و تثبیت کاشیکاریهای ارزشمند سردر مسجد انجام شده است.
وحید نواداد اظهار کرد: عمارت مظفریه یا مسجد کبود تبریز یکی از بناهای ویژه و منحصر به فرد ملی و جهانی به شمار میرود که ساخت و پایهگذاری آن به دستور جهانشاه گیلانی حدود ۵۶۰ سال پیش انجام شده و در همان دوره به بهرهبرداری رسیده است. …
