بازار
در آن روزهای سرد پاییزی، کارگران مسکو در تکاپوی برگزاری مراسم تشییع پیکر مردی بودند که هزاران کیلومتر دور از زادگاهش درگذشته بود، اما در میان انقلابیون روسیه جایگاهی ویژه داشت. حکومت شوروی برای برگزاری مراسم او تدارک گسترده‌ای دیده بود و حتی تعطیلی ویژه‌ای در نظر گرفته شد تا کارگران بتوانند در مراسم تشییع شرکت کنند.
پیکر جان رید به مدت یک هفته در تالار کارگران مسکو قرار گرفت و چهارده سرباز ارتش سرخ به احترام او نگهبانی دادند. تابوتش با گل‌ها و پرچم‌های انقلابی احاطه شده بود و هزاران نفر خود را برای بدرقه روزنامه‌نگاری آماده می‌کردند که انقلاب اکتبر روسیه را به یکی از مشهورترین روایت‌های تاریخی قرن بیستم تبدیل کرده بود.
سرانجام در ۲۴ اکتبر ۱۹۲۰، پیکر او در میان جمعیتی از کارگران و انقلابیون، با تشریفات رسمی و احترام نظامی تشییع شد و در میدان سرخ مسکو، در گورستان کنار دیوار کرملین، به خاک سپرده شد؛ مکانی که چهار سال بعد، با درگذشت ولادیمیر لنین در سال ۱۹۲۴، آرامگاه رهبر انقلاب بلشویکی نیز در مجاورت آن ساخته شد.
لوئیز برایانت، همسر جان رید که خود روزنامه‌نگار و نویسنده بود، در روایت روزهای پایانی زندگی همسرش، تصویری اندوهبار از این مراسم ارائه می‌دهد. او از سرمای هوا، بارش برف، پرچم‌های برافراشته و نوای سوگواری انقلابی سخن می‌گوید. برایانت به رسم روس‌ها، تنها پشت کالسکه حامل پیکر همسرش حرکت کرد و هنگام مراسم خاکسپاری در میدان سرخ، از شدت اندوه بر زمین افتاد. …
