اگر هیچ دلیل و نشانهای وجود نداشت تا ثابت کند که ما ایرانیان در تصمیمگیریها اهل تعلیق و تعویقیم موضوع بنزین این حالت و عادت را ثابت میکند و ای کاش قبل و مهمتر و کلیتر از اجرای طرحهای جدید راجع به بنزین، چارهای برای تاخیر در تصمیمهای مهم گرفته شود. امروز برای همه اهل نظر حتی آنان که سررشتهای در مسائل اقتصادی ندارند ثابت است که شرایط کنونی حاملهای انرژی خصوصا بنزین با هیچ منطق ساده اقتصادی سازگار نیست و درمان این معضل دیر پا از اولویتهای حیاتی کشور است. نرخ بنزین و سوخت خودروها در همه جای جهان مهم است و در ایران شاید مهمتر، مهمتر از آن جهت که بعد از سالها خسارت بالاخره دولت آقای خاتمی مشکل را واقعا و بدون بازتاب منفی اجتماعی حل کرد ولی مجلس هفتم در یک اقدام فاجعهبار طرح تثبیت قیمتها را به تصویب رساند و اگر یک جا تصمیم درست و کارشناسانه گرفته شد و به تعویق نیفتاده بود دوباره وضع را به سابق برگرداند! متاسفانه عاملان این فاجعه حاضرند و تریبون هم دارند ولی هنوز از مردم عذر نخواسته دستگاههای نظارتی هم چند سوال ساده از آنها نکرده یا ایشان را به ملت معرفی نکردهاند.
ناگفته نماند که برخی از ما مردم هم بیتقصیر نیستیم که برای پولپاشیهای بنیان برکن دولتهای نهم و دهم و مجلس هفتم هورا کشیدیم. ما در تجربه تاریخی خویش تاوان سادهانگاری خود پیرامون پیچیدهترین واقعیتهای زمانه را میدهیم که موضوع بنزین تنها یک نمونه آن است. در حالی که وضعیت تولیدات کشور مناسب نیست متاسفانه حداقل بخش بزرگی از جامعه به شدت مصرفگرا شدهاند و در آب و برق و گاز و انواع کالاهای دیگر اسراف جزو عادات زندگیشان شده است. شرح سرچشمه و علل و پیامدهای ویرانگر این مصرفگرایی خسارتبار و بیقاعده مجال مفصل دیگر طلب میکند. به هر حال اکنون در اوج تحریمها و محاصره اقتصادی یارانه عظیم حاملهای انرژی به بودجه دولت فشار میآورد و به عبارتی ادامه وضع موجود تقریبا ناممکن شده است. …
