وی ادامه داد: اگر صحنه بینالملل را نگاه کنیم، از همکاریهای اقتصادی و همکاریهای بینالمللی گرفته تا همکاری در عرصههای مختلف دیپلماتیک، در نهایت به سمت شکلگیری تقابلها میرود. هر کجا هم که نمیتوانند، بهصورت تاکتیکی عقبنشینی میکنند تا بتوانند در جای دیگری کاری را انجام دهند. این وضعیت را به صورت واضح در قبال پرونده اوکراین شاهد هستیم؛ به صورتی که کره شمالی یگانهای موشکی خود را برای اولین بار در خاک روسیه مستقر کرده که نشان از تغییر معادلات نظامی و میدانی در پرونده جنگ روسیه و اوکراین دارد. این در حالیست که خبرها حکایت از حرکت زیردریاییهای اتمی آمریکا به سمت خاورمیانه دارد. همچنین بحث کمبود موشک پدافند هوایی پاتریوت و موارد دیگر مطرح است، حالا دارند تلاش میکنند آنها را تولید کنند. این در حالیست که تمام این اقدامات به انضمام تخلیه برخی از پایگاههای آمریکا یا کاهش تسلیحات و تجمع نیروهای آمریکایی در ژاپن یا کره جنوبی، به نفع چین تمام شده است. در نتیجه، میبینیم که اگر این صحنه را ریزتر نگاه کنیم، وضعیت پیچیدگی شدیدتری پیدا میکند؛ یعنی میزان تنش در حال افزایش است.
این تحلیلگر مسائل سیاسی تصریح کرد: در این شرایط، اکثر کارشناسان میگویند آمریکا دیگر نمیتواند در این منطقه بماند و عربها هم اعتماد سابق را به آمریکا ندارند. شاید در اینجا هم به سمت ترتیبات منطقهای خاص بروند. ائتلافی که بین پاکستان، ترکیه و عربستان ایجاد شده، مثلاً میتواند مقداری گسترش پیدا کند و کشورهای بیشتری را جذب خود کند؛ یعنی منطقه از حالت وابستگی کامل به غرب خارج شود و به نوعی به سمت قدرتهای تا حدودی مستقلتر برود. اروپاییها هم اکنون با ناامیدیهایی که از ترامپ پیدا کردهاند و با توجه به عدم همکاری او در مسئله منطقه خاورمیانه، به نظر میرسد به سمت این جهت میروند که مقداری استقلال عمل بیشتری پیدا کنند؛ ولو اینکه آنها، یعنی اروپاییها، همچنان به عنوان جناح غربی تلقی میشوند. مناسبات، مراودات و هماهنگیهای آنها، با وجود آنچه گفته شد و با وجود دلخوریهایی که از آمریکا دارند، همچنان ادامه دارد. این در حالیست که زلنسکی به این امر اشاره کرده که آمریکاییها دیگر نمیتوانند به ما کمک کنند. مجموع این مسائل به نفع آمریکا و پروندههایی که این کشور در آن دخیل بوده، نیست.
وی در پایان خاطرنشان کرد: در مجموع، باید نگاه جدیتری به تقابلها و افزایش تنشها داشته باشیم. مگر اینکه تغییراتی غیر از آنچه شما به عنوان سرشت و سرنوشت تلقی میکنید، رخ دهد. لذا نگاه تحلیلی نشان میدهد تنشها در حال افزایش است و ما به سمت تقابلها پیش میرویم. یک داستان دوقطبی در حال شکلگیری است، ولی همزمان تلاشهای جداگانهای نیز در قالب همکاریهای منطقهای در حال شکل گرفتن است. شاید این همکاریهای منطقهای، مثل آن چیزی که اروپاییها در حال تلاش برای ایجاد آن هستند، یا مثل آن چیزی که در منطقه خاورمیانه، به دلیل ناامیدی از آمریکا، در حال اتفاق افتادن است، یا حتی مانند آنچه کشورهای در حال رشد، مثل برزیل و دیگران، درباره آن صحبت میکنند، بتواند شرایط را تغییر دهد. مگر اینکه این تلاشها باعث شود یک نظام چندقطبی شکل بگیرد و این چندقطبی بتواند برخورد، تقابل و افزایش تنش را در سطح جهانی تعدیل کند.
به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید
به کانال بله هم میهن بپیوندید
به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید
