«حجتالله مرادخانی»، مدرس هنرهای سنتی و کارشناس صنایعدستی، درباره انتصاب «برزین ضرغامی» بهعنوان معاون صنایعدستی میگوید: «تا زمانی که صنایعدستی را واجد ارزشها و مختصات فنی و تخصصی نبینیم، تفاوتی نمیکند که چه کسی سکاندار این حوزه باشد. صنایعدستی اگرچه بخشی از فرهنگ ایران است، اما خصلتهای منحصربهفردی دارد و تنها زمانی میتوان به یک انتصاب امیدوار بود که فرد موردنظر در این زیستبوم کار کرده، فعالیت میدانی داشته و شناخت دقیقی از ریزودرشت مسائل، مشکلات، چالشهای پیشین و چالشهای پیشروی این حوزه داشته باشد.»
او میافزاید: «آقای ضرغامی بههرحال سابقه زیادی در حوزه فرهنگ دارد، اما شناخت فنی از فرازونشیبهای صنایعدستی ندارد. ازاینرو، احتمالاً به سراغ کلیشههای پیشین میرود، اهدافی مبهم برای آینده ترسیم میکند و حرکت بهسمت آنها را آغاز میکند.»
«مرادخانی» ادامه میدهد: «اگر به روندی که چندین معاون صنایعدستی در سالهای گذشته طی کردهاند نگاه کنیم، متوجه میشویم که مشکلات این حوزه همچنان انباشته شده است. مدام گفتهایم مشکل حل میشود، اما راه این کار را نمیشناسیم. تا زمانی که شناختی از این حوزه وجود نداشته باشد، نمیتوان انتظار داشت مشکلات آن بهدرستی حل شود.»
او تأکید میکند: «در بهترین حالت میتوان امیدوار بود که عملکرد آقای ضرغامی، درصورتیکه قوانین این حوزه را پیگیری و اجرا کند، بتواند بخشی از مختصات صنایعدستی را در ساختار و چارت اداری وزارت میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی تثبیت کند تا این حوزه بیش از این در محاق نباشد.»
این کارشناس صنایعدستی میگوید: «مسئله شخص آقای ضرغامی نیست، بلکه موضوع اصلی، تسلط بر مسائل فنی صنایعدستی است. در زیستبوم فرهنگی این تصور وجود دارد که هر کسی میتواند سکان یک حوزه تخصصی را در دست بگیرد، حتی اگر هیچ تخصص و دانشی از آن حوزه نداشته باشد.» مدیران فرهنگی توهم دانایی دارند
«مرادخانی» درباره مهمترین مطالبات حوزه صنایعدستی در شرایط کنونی میگوید: «توهم دانایی برای بسیاری از مدیران وجود دارد؛ اینکه ما میدانیم. کسی که فکر میکند میداند، میتواند عمل کند، اما در عمل میبینیم بسیاری از تصمیمگیریها، بهجای آنکه وضعیت مخرب فعلی را بهبود دهند، شرایط را بدتر میکنند.» …
