این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
جوان آنلاین: هم فاصله حقوقها و هم نابرابری در مزایای رفاهی، خسته و ناامیدشان کرده. بارها و بارها گلایه کردند و حرفشان را از طریق رسانه یا حتی در جلسات با مدیران و مسئولان نظام آموزشی به گوش آقایان رساندند، اما جز اینکه با آنها همدلی و همدردی شود، دردی از آنها دوا نشد. حالا همین موضوع تبدیل به مطالبهای از سوی سازمان بسیج فرهنگیان شده که در نامهای به رئیسجمهور، خواستار پاسخ روشن و اجرایی به آن شده است. «منِ معلم هر روز صبح پا میشوم، با ماشین شخصی یا سرویس، یک یا دو ساعت راه میروم تا به مدرسه برسم و برگردم، آیا من حق ایابوذهاب نمیخواهم؟ اگر مجبور باشم در روستایی دور خدمت کنم، آیا نباید از حق مسکن برخوردار باشم؟ چرا کسی معلمان را آنطور که باید نمیبیند؟»
این سؤالات از دل یک روز کاری معمولی در آموزشوپرورش بیرون میآیند، از مسیرهای طولانی تا مدرسه، از هزینههایی که با رسیدن به کلاس درس پایان نمیگیرند و از دریافتیای که قرار است بخش زیادی از این هزینهها صرفشان شود. برای همین رقم حقوق را بالا و پایین میکنند و میپرسند که چرا در نظام پرداخت کارکنان دولت، قواعد برخورداری از حقوق و مزایا میان قشر معلمان و دیگران تا این اندازه متفاوت است؟!
درد نابرابری و تبعیض …


دانلود از کافه بازار



































































































