در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ ، جنگی نابرابر در شرایطی به ایران تحمیل شد که از جانب استکبار جهانی بویژه آمریکا تحت فشار شدیدی قرار داشت و در داخل کشور نیز جناحهای وابسته به غرب و شرق، با ایجاد هیاهوی تبلیغاتی و ایجاد درگیریهای نظامی در صدد تضعیف نظام بودند و نیروهای نظامی نیز به خاطر تبعات قهری انقلاب، هنوز مراحل بازسازی و ساماندهی را به طور کامل پشت سر ننهاده بودند.
آمریکا برای به سازش کشاندن جمهوری اسلامی و در نهایت تسلیم آنها حمایت پنهان و آشکار خود را در کلیه زمینههای سیاسی، نظامی، اقتصادی و ... از رژیم بعثی عراق به اجرا گذاشت.
از سوی دیگر نیز ابرقدرت دیگر جهان یعنی شوروی که متحد عراق محسوب میشد، خصومتش را با نظام اسلامی که شعار نه شرقی و نه غربی را سرلوحه کار خود قرار داده بود و در جریان اشغال افغانستان توسط شوروی، این تجاوز را محکوم کرده بود، بیش از پیش کرد.
ارتش عراق که بر اساس محاسبات خود از وضعیت داخلی و خارجی ایران، فتح یک هفتهای تهران را در سر میپرورانید، در روزهای نخست تجاوز، بدون مانعی جدی در مرزها تا دروازههای اهواز و خرمشهر پیش تاخت. تحت چنین شرایطی امام خمینی (ره) به خروش آمد و ندای ملکوتیش دلهای شیفتگان انقلاب و نظام را متوجه دفاع از کیان جمهوری اسلامی نمود؛ بطوریکه، نیروهای مردمی بدون امکانات و تجهیزات و حتی آموزشهای نظامی به مقاومت پرداختند.
نقش زنان در سال های دفاع مقدس
زن به عنوان عنصر متعالی و نیمی از پیکره سازنده اجتماع، نقشی حیاتی و ارزنده در دوران انقلاب و پس از آن داشت و در عرصه جنگ و جهاد، وظایف چندگانه ای را عهده دار بود. او علاوه بر آنکه رسالت دفاعی خود را به نحو شایسته انجام می داد، در امدادرسانی پشت جبهه، پشتیبان خوبی برای شوهر، فرزند و برادر رزمنده خود بود و در سنگر جنگ و جهاد همچون نسیبه، جراحه و ام عطیه، به پرستاری و زخم بندی مجروحان می رسید.
سربازان گمنام در جنگ تحمیلی …
