لرزشی که به سیاره شباهت داشت
برای جستوجوی سیارههای فراخورشیدی، ستارهشناسان همیشه به مشاهده مستقیم آنها نیاز ندارند. یکی از روشهای مهم، اندازهگیری سرعت شعاعی ستاره است؛ یعنی بررسی اینکه ستاره با چه سرعتی به سمت زمین حرکت میکند یا از آن دور میشود.
اگر سیارهای به دور ستاره بچرخد، نیروی گرانش آن باعث میشود ستاره نیز اندکی حرکت رفتوبرگشتی داشته باشد. این حرکت بسیار کوچک، در نور دریافتی از ستاره تغییراتی ایجاد میکند که با ابزارهای دقیق قابل اندازهگیری است.
اما مشکل اینجاست که سیارهها تنها عامل ایجاد چنین تغییراتی نیستند. سطح ستارهها نیز آرام و یکنواخت نیست و فعالیتهای مغناطیسی، لکهها و نواحی روشن میتوانند اندازهگیریها را تحت تأثیر قرار دهند.
ستارهها چگونه دانشمندان را گمراه کردند؟
به گزارش University of Michigan گروه پژوهشی به سرپرستی دانشگاه میشیگان، دادههای تاریخی و رصدهای جدید را کنار هم قرار داد. در این بررسی، ۴۹۹ اندازهگیری از ستاره ۷۰ مارافسای A و ۳۳۴ اندازهگیری از ستاره ۷۰ مارافسای B که در فاصله سالهای ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ انجام شده بود، به کار رفت.
بخشی از دادههای تازه با استفاده از طیفنگار سیارهیاب روی تلسکوپ ۶٫۵ متری مَژلان کِلی در شیلی بهدستآمده بود. پژوهشگران همچنین از اطلاعات رصدی چندین دهه گذشته استفاده کردند تا حرکت دو ستاره را با دقت بیشتری بازسازی کنند.
نتیجه بررسیها نشان داد تغییرات مشاهدهشده در سرعت ستارهها با فعالیت سطحی و چرخش خود آنها سازگار است و شواهد قابل اتکایی از حضور یک سیاره غولپیکر به دست نمیدهد.
به بیان … …


دانلود از کافه بازار


















































