از نگاه او، مهمترین نکته در حملات اخیر، تنها تعداد موشکهای شلیکشده نیست، بلکه حجم و هماهنگی عملیات است. شلیک موشکها از چند نقطه مختلف میتواند نشانه آن باشد که ایران در ماههای گذشته توان عملیاتی خود را دوباره سر و سامان داده است. در عین حال، چنین حملهای نشان میدهد تهران نسبت به میزان موشکهایی که همچنان در اختیار دارد و تواناییاش برای تکرار حملات، اعتماد بیشتری پیدا کرده است.
او در این یادداشت نکات زیر را مطرح کرد؛
۱. ایران در حال تشدید تنش است و این اتفاق نباید غافلگیرکننده باشد. تهران بارها نشان داده است که در برابر افزایش فشار آمریکا، به جای عقبنشینی، پلههای نردبان تشدید تنش را یکی پس از دیگری بالا خواهد رفت.
۲. تعداد موشکهای شلیکشده و هماهنگی حملات اهمیت دارد. شلیک این تعداد موشک از چندین نقطه نشان میدهد که ایران در حال بازسازی توان عملیاتی خود بوده است. این حمله همچنین احتمالاً نشاندهنده افزایش اطمینان تهران نسبت به حجم ذخایر موشکی باقیمانده و تواناییاش برای ادامه دادن دورهای بعدی حملات است.
۳. به نظر میرسد ایران به دنبال چیزی فراتر از ارسال یک پیام است. تهران احتمالاً به این جمعبندی رسیده است که یک حمله به اندازه کافی بزرگ و پیچیده، از جمله حملهای که در آن از موشکهای مجهز به کلاهکهای خوشهای استفاده شود، میتواند پدافند هوایی آمریکا و متحدانش در اردن را تحت فشار قرار دهد یا حتی از آن عبور کند. به بیان دیگر، هدف فقط نمایش توانمندی نیست؛ … …
