برخلاف صحبتهایی که همچنان در رسانه ها درباره ساخت یا عدم ساخت سلاح هسته ای در جریان است، با نگاهی به وضعیت کشور می توان فهمید که از منظر اجتماعی، سیاسی و نظامی، هیچ شکی درباره لزوم تغییر دکترین هسته ای کشور پس از اتفاقات دو جنگ اخیر و به ویژه ترور رهبر شهید انقلاب وجود ندارد و اساسا طرح این مباحث بلاموضوع است. اما نکتهای که در این باره مغفول مانده، پرداختن به بحث ریسک اقدام ایران برای ساخت سلاح در مقطع کنونی است. ایران پیش از شروع جنگ ۱۲روزه حدود ۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم با غنای ۶۰ درصد داشته است که هیچکس امروز نمیداند این اورانیومها کجا هستند؟ تمام این مقدار در یک محل بوده یا نه؟ آیا این مقادیر در تاسیسات فردو و نطنز بوده؟ و... . بدیهی است که دشمن به شدت دنبال یافتن پاسخ این سوالهاست. همچنین اخباری وجود دارد که ونس در نامه خود به دبیر شعام، عقب نشینی آمریکا از عدم به رسمیت شناختن حق غنی سازی ایران را اعلام کرده، هرچند که همچنان خواستار تعیین تکلیف سرنوشت اورانیوم های غنی شده و بازرسی از تاسیسات آسیب دیده فردو و نطنز شده است. در این باره نکاتی شایان ذکر است:
۱ دشمن مترصد کوچکترین تحرک از سوی ایران برای ساخت سلاح یا دستیابی به اورانیوم های غنی شده است و با توجه به رخنه هایی که همچنان احتمال وجود آن ها در فضای حفاظتی و اطلاعاتی کشور هست؛ تحرک ایران برای ساخت سلاح می تواند امکان ردیابی آن را … …


دانلود از کافه بازار




















































