بازار
در بستر تاریخ، حاکمان خودکامهٔ بی‌شماری عادات غذایی عجیب و گاه کاملاً نامتعارفی از خود نشان داده‌اند. در حالی که برخی از آنان در زیاده‌روی و تجملات سفره غرق می‌شدند، برخی دیگر وسواس‌گونه بر محدودهٔ بسیار تنگی از گزینه‌های غذایی قفل می‌کردند.
با این حال، ورای تمام این جزئیات، عادات غذایی هر دیکتاتور بازتابی از شخصیت، جایگاه، شیوهٔ حکومت‌داری و پیوند او با ملتش بوده است.
به همین علت، بررسی شیوه‌های غذا خوردن آن‌ها می‌تواند دریچه‌ای به روان پیچیده و اغلب منحرف این خودکامگان بگشاید. با این چشم‌انداز، عجیب‌ترین عادات شکم‌پرستانهٔ برخی از نام‌آشناترین دیکتاتورهای جهان را مرور می‌کنیم. آدولف هیتلر
آدولف هیتلر، به عنوان یک گیاه‌خوار خودخوانده، به‌طور مرتب تخم‌مرغ، جو دوسر، کمپوت میوه، سالاد و سوپ مصرف می‌کرد.
مشهور بود که گوشت برایش حال‌به‌هم‌زن است و از ایدهٔ خوردن لاشهٔ جانداران مرده انزجار داشت. با این حال، عامل جنگ جهانی دوم و هولوکاست، پیش از ترک گوشت، شیفتهٔ جوجه‌کبوترهای شکم‌پر با کبد، زبان و پسته بود. هیتلر در طول جنگ گروهی متشکل از ۱۵ زن داشت که غذایش را می‌چشیدند تا از آلوده نبودن آن به سم اطمینان حاصل کند.
آنچه جالب‌تر از رژیم غذایی پیشوا به نظر می‌رسد، آداب غذا خوردن زننده و مشمئزکنندهٔ او بود. به گزارش دیلی‌میل، رهبر آلمان از نفخ شدید رنج می‌برد و سر میز غذا، در حالی که حریصانه لقمه می‌زد، ناخن‌هایش را می‌جوید. سربازی آلمانی که با او هم‌غذا شده بود، اشاره میکند که او مقادیر زیادی کیک می‌بلعید و می‌افزاید: «هیتلر با سرعتی مکانیکی غذا می‌خورد؛ غذا برای او صرفاً ابزاری ناگزیر برای بقاست.» جای شگفتی نیست که هیتلر از سوءهاضمهٔ شدید عذاب می‌کشید و در آخرین روزهای پناهگاهش به مصرف آب‌گوشت رقیق و پورهٔ سیب‌زمینی روی آورده بود. نیکولای چائوشسکو …
