اواخر ماه اوت، ناسا از پیمانکاران خود خواست تا برای ساخت یک رآکتور هستهای مقاوم در برابر سفرهای فضایی و با قابلیت کارکرد بدون نیاز به تعمیر و نگهداری در نزدیکی قطب جنوب ماه آماده شوند. هرچند این ایده در نگاه نخست به داستانهای علمیتخیلی پهلو میزند، اما روایتی که روزنامه نیویورکتایمز از این رقابت نفسگیر ارائه میدهد، نشان از آن دارد که آژانس فضایی آمریکا مصمم است این پروژه را تا دسامبر ۲۰۳۰ آماده پرتاب کند.
دلیل این شتابزدگی کاملا روشن است؛ روسیه در قالب یک مشارکت محرمانه با چین قصد دارد تا سال ۲۰۳۶ یک رآکتور فعال در کره ماه داشته باشد و از این رو، ناسا برنامههای خود را سرعت بخشیده تا از رقبای خود پیشی بگیرد.
این رقابت در واقع بر سر آینده اکتشافات فضایی است. واشنگتن و پکن هر دو در تلاشند تا نخستین کشوری باشند که پایگاهی در ماه تاسیس میکنند تا به جستجوی منابعی مانند آب یخزده بپردازند و ماموریتهای گستردهتری را به اعماق منظومه شمسی آغاز کنند. کنترل دسترسی به منابع کره ماه برای این ماموریت حیاتی است و هر دو ابرقدرت بر این باورند که رآکتور هستهای نقطه کانونی این جاهطلبی به شمار میرود.
برنامه این کشورها آن است که رآکتورهای خود را تنها پس از رسیدن به سطح ماه فعال کنند. با این وجود، برخی از دانشمندان هشدار میدهند که دولتها در این دوره از اکتشافات فضایی با سرعت بیش از حد پیش میروند، دورانی که حوادث ناگواری را نیز به چشم دیده است.
در شش سال گذشته، چندین موشک چینی، آمریکایی و روسی دچار نقص فنی و انفجار شدهاند و یک فرودگر روسی نیز روی سطح ماه سقوط کرده است. زبالههای فضایی نیز به طور مرتب به زمین سقوط میکنند. …


دانلود از کافه بازار











































