این گزارش روایتی است از عجیبترین، جذابترین، پرطرفدارترین و کمطرفدارترین این نامگذاریها، همراه با نگاهی به سازوکار تصویب آنها. ساز و کار نامگذاری روزها
سازوکار نامگذاری این روزها ساده و در عین حال رسمی است. معمولاً یک یا چند کشور عضو سازمان ملل متحد پیشنهادی را به مجمع عمومی ارائه میکنند. مجمع عمومی پس از بررسی، با تصویب قطعنامه—غالباً به صورت اجماع—آن روز را اعلام میکند. گاهی نیز نهادهای تخصصی مانند یونسکو، سازمان جهانی بهداشت یا فائو روزی را در حوزه تخصص خود اعلام میکنند و بعداً مجمع عمومی آن را تأیید مینماید. این روند از سال ۱۹۴۷ با اعلام روز ملل متحد در ۲۴ اکتبر آغاز شد و امروز به بیش از ۲۱۸ روز بینالمللی رسیده است. هدف اصلی، افزایش آگاهی جهانی، بسیج افکار عمومی و تشویق دولتها به اقدام در زمینههایی چون حقوق بشر، محیط زیست، سلامت و توسعه پایدار است. روزهای خبرساز
در میان این روزها، برخی چنان ریشهدار و پرطرفدارند که مرز میان مراسم رسمی و جشن مردمی را درهم میشکنند. روز جهانی زنان در ۸ مارس یکی از شناختهشدهترینهاست؛ روزی که از جنبشهای کارگری آغاز قرن بیستم تا امروز، صدای برابری جنسیتی را در خیابانها و شبکههای اجتماعی طنینانداز میکند. روز ایدز نیز از روزهای خاص است.
روز جهانی محیط زیست در ۵ ژوئن نیز جایگاه ویژهای دارد؛ روزی که میلیونها نفر در سراسر جهان برای حفاظت از سیاره بسیج میشوند. روز جهانی ایدز در اول دسامبر و روز جهانی آب در ۲۲ مارس نیز از جمله مناسبتهایی هستند که رسانهها و سازمانهای بینالمللی بهطور گسترده به آنها میپردازند. این روزها نه تنها در تقویم رسمی، بلکه در وجدان جمعی بشریت جایگاه محکمی یافتهاند. …


دانلود از کافه بازار








































