در روستای کوچکی پای یک تپهٔ سرسبز، اتفاق عجیبی افتاده بود. سه شب می شد که هیچ کس خواب راحتی نداشت.
مردم در رختخواب غلت می زدند، بالش هایشان را مرتب می کردند و گوسفند می شمردند. کم کم پلک هایشان سنگین می شد، اما تا خوابشان می برد، چیزی دوباره بیدارشان می کرد.
صبح ها همه به زور چشم هایشان را باز نگه می داشتند. نانوا آن قدر خمیازه می کشید که نزدیک بود به جای نان، دستکش های آشپزی اش را توی فر بگذارد!
باغبان هم به جای گل ها، چکمه های خودش را آب داد. تازه وقتی جوراب هایش خیسِ خیس شد، فهمید چه کار کرده است.
ماجرا از وقتی شروع شده بود که جادوگری به قلعهٔ قدیمی بالای تپه آمده بود. هیچ کس او را ندیده بود، ولی هرکس حدسی می زد.
نانوا گفت: «حتماً خوابمون رو دزدیده!»
باغبان گفت: «شاید ما رو طلسم کرده.»
پیرمردی نزدیک تر آمد و آهسته گفت: «شاید شب ها تبدیل به یه اژدهای بزرگ می شه!»
هیچ کس جرئت نمی کرد از تپه بالا برود و درِ قلعه را بزند. دختر کوچکی به نام پریا هم کمی می ترسید، اما دلش نمی آمد همسایه هایش را این قدر خسته ببیند.
یک غروب، وقتی چراغ خانه ها یکی یکی روشن شد، پریا تصمیمش را گرفت.
گفت: «می رم با جادوگر حرف بزنم. شاید بدونه چرا خوابمون نمی بره.»
کسی همراهش نرفت. پریا تنهایی از راه باریک تپه بالا رفت تا به دروازهٔ قلعه رسید. هر دو دستش را روی یکی از لنگه های در گذاشت و آن را هل داد.
دروازه با صدای قیژ بلندی باز شد. پریا از حیاط گذشت و دید درِ ورودی قلعه نیمه باز است.
سرک کشید و صدا زد: «سلام! کسی اینجا هست؟»
جوابی نیامد. وارد راهروی درازی شد که پنجره های بلند و پرده های ضخیم داشت. هنوز چند قدم نرفته بود که از کنار دیوار صدایی بلند شد.
تلق! تلق! تلق!
یک زره فلزی کنار دیوار تکان می خورد. پریا یک قدم عقب رفت و پرسید: «ک … کی اونجاست؟»
صدا قطع شد. یک دفعه از پشت زره صدای عطسه آمد: هاپچی!
بچه گربهٔ … …


دانلود از کافه بازار






































