ماجرای قتل‌های عنکبوتی مشهد از مردادماه سال ۱۳۷۹ آغاز شد؛ زمانی که کشف چند جسد زن در نقاط مختلف شهر، هنوز به‌عنوان یک پرونده قتل زنجیره‌ای شناخته نمی‌شد.
در آن روزها، دستگاه قضایی مشهد ساختار رسیدگی متمرکزی برای تمام پرونده‌های قتل نداشت و پرونده‌های جنایی در شعب مختلف بررسی می‌شدند. به همین دلیل، سه قتل نخست که در فاصله چند روز اتفاق افتاده بودند، توسط سه قاضی متفاوت مورد رسیدگی قرار گرفتند.
سیدخلیل سجادپور، خبرنگار پیشکسوت روزنامه خراسان که از ابتدای وقوع این حوادث آنها را دنبال می‌کرد، در گفت‌وگویی که سال‌ها بعد درباره زوایای پنهان این پرونده انجام داد، توضیح داد که در ابتدا هیچ‌کس تصور نمی‌کرد با یک قاتل زنجیره‌ای روبه‌رو باشد.
به گفته او، اجساد نخستین قربانیان در نقاط مختلف حاشیه شهر و با شرایط متفاوت پیدا شده بودند. یکی از اجساد داخل تکه‌ای موکت قرار داشت و جسد دیگری با چادر مشکی پوشانده شده بود. جسد سوم نیز داخل چند گونی زردرنگ کشف شد.
تفاوت در شیوه رهاکردن اجساد و فاصله زمانی میان حوادث باعث شده بود که ارتباط میان این قتل‌ها در ابتدا مشخص نباشد.
حتی درباره نخستین پرونده، رأی دادگاه نیز صادر شد و مقرر شده بود دیه مقتوله از بیت‌المال پرداخت شود؛ با این حال، پرونده تا زمان شناسایی عامل یا عاملان قتل همچنان مفتوح باقی ماند.
چند ماه گذشت و در این مدت خبر مشابهی منتشر نشد؛ اما از دی‌ماه ۱۳۷۹، بار دیگر اجساد زنانی در مشهد کشف شد و این بار شباهت میان جنایت‌ها توجه مقام‌های قضایی را جلب کرد. روزنامه خراسان چگونه نام قاتل عنکبوتی را انتخاب کرد؟
با افزایش تعداد قتل‌ها، روزنامه خراسان پیگیری جدی‌تری را آغاز کرد. یکی از مهم‌ترین اتفاقات این پرونده، انتخاب عنوانی بود که بعدها در رسانه‌ها و گزارش‌های مختلف با آن شناخته شد.
سیدخلیل سجادپور در روایت خود توضیح داده است که پس از کشف چند جسد دیگر در فروردین ۱۳۸۰، تصمیم گرفت برای این مجموعه جنایت‌ها نام مشخصی انتخاب کند تا اخبار مربوط به آن با یک عنوان ثابت منتشر شود.
او پس از بررسی چند عنوان، نام‌هایی مانند «قتل‌های پاپیونی»، «قتل‌های سیاه» و «قتل‌های ایکس» را در نظر گرفت. …
دانلود از کافه بازار
