بنا بر این گزارش، آژانس پلیس اتحادیه اروپا گفت که اگرچه سرقت از موزهها عموما بهعنوان شکلی غیرخشونتآمیز از جرایم سازمانیافته علیه اموال تلقی میشود، اما کشورهای عضو اتحادیه اروپا، اخیرا تغییری «به سمت روشهای خشن و توام با زور» را تشخیص دادهاند که میتواند نشاندهنده دخالت شبکههای جنایی جدیدی باشد که روی اشیاء فرهنگی خاص متمرکز هستند.
در این گزارش آمده است: «برخلاف قاچاقچیان معمولی کالاهای فرهنگی، که معمولا از خشونت پرهیز میکنند و در جرایم سازمانیافته علیه اموال یا سرقت اشیاء فرهنگی تخصص دارند، این افراد اغلب سابقهٔ درگیری در سایر انواع جرایم را دارند...علاوهبر این، به نظر میرسد برخی از سارقان دستگیرشده در پروندههای اخیر، فعالیتهای خود را بهصورت موردی هماهنگ میکنند و اغلب بهطور محلی از طریق رسانههای اجتماعی و کانالهای ارتباطی فوری استخدام میشوند، بدون آنکه ارتباط قبلی با یکدیگر داشته باشند. این با ساختار معمول شبکههای جنایی درگیر در قاچاق کالاهای فرهنگی که معمولا بهصورت یک گروه هستهای حول یک رهبر سازماندهی میشوند، تفاوت دارد.»
این گزارش که روز دوشنبه منتشر شد، نشان داد که فلزات گرانبها و جواهرات به دلیل ارزش رو به افزایش و سهولت ذوب شدن طلا و نقره و خارج کردن جواهرات از قابهایشان، اهدافی هستند که اولویت دارند.
در این گزارش آمده است: «بهطور مشابه، به احتمال زیاد اشیاء چینی باستانی توسط قاچاقچیان کالاهای فرهنگی بهخاطر سود مالی هدف قرار میگیرند و با توجه به تقاضای بالا، به احتمال زیاد بهراحتی در بازار هنر به فروش میرسند.
«یوروپل» گفت که تعدادی از سرقتهای اخیر نشان میدهد که برخی از سارقان وقتی صحبت از استفاده از مواد منفجره یا بهکارگیری خشونت میشود، کمترین ابایی ندارند. در ژانویه ۲۰۲۵، یک باند با استفاده از مواد منفجره راه خود را به موزه درنتس در هلند باز کرد و چندین شیء را به سرقت برد که بسیاری از آنها بعدا بازیابی شدند.
این گزارش میافزاید: «در برخی موارد، مجرمان از سلاح گرم برای ارعاب پرسنل امنیتی و بازدیدکنندگان استفاده میکنند. برخی از سرقتهای موزه شامل حملات فیزیکی مستقیم به کارکنان، مانند بستن دستوپای آنها یا استفاده از زور بدنی علیه آنها بوده است. در سراسر پروندههای گزارششده، استفاده از زور ارتباط نزدیکی با عملیاتهای هدفمند دارد که نشاندهنده شناسایی قبلی اشیاء خاص و سرقت از پیش برنامهریزیشده است.»
