خاک سفیدرنگ منطقه که به دلیل وجود آهک فراوان چنین ظاهری دارد، یکی از دلایل نام‌گذاری این روستا و گورستان عنوان شده است. در میان مردم محلی نیز باوری قدیمی وجود دارد که این خاک باعث کند شدن روند تجزیه اجساد می‌شود و مردگان در این گورستان دیرتر از بین می‌روند یا حتی سالم باقی می‌مانند. همین باور در کنار جایگاه تاریخی و مذهبی گورستان باعث شده است ساکنان روستا و بسیاری از اهالی حدود ۵۰ آبادی اطراف، به‌ویژه از محدوده گلوگاه، همچنان مردگان خود را برای دفن به سفیدچاه بیاورند.
گورستان سفیدچاه از چند قرن پیش تاکنون، به‌طور پیوسته محل دفن مردگان بوده است. همین تداوم تدفین باعث شده در نگاه نخست، تعداد سنگ‌قبرها بسیار بیشتر از تعداد واقعی مدفونان به نظر برسد. اما برای محاسبه تعداد قبرها باید یک نکته را در نظر گرفت؛ در این گورستان برای هر متوفی معمولاً از دو سنگ استفاده می‌شده است؛ یکی در قسمت سر و دیگری در قسمت پای متوفی. بنابراین تعداد سنگ‌قبرها را باید تقسیم بر دو کرد تا به تعداد تقریبی قبرها رسید.
این سنگ‌ها را سنگ‌تراشان سنتی منطقه می‌ساختند؛ هنرمندانی که نسلشان عملاً از میان رفته و دیگر نشانی از آن‌ها باقی نمانده است. شکل و شمایل سنگ‌قبرها نیز با توجه به دوره تاریخی و گاهی ویژگی‌های فرد متوفی تفاوت دارد.
در میان سنگ‌قبرهای سفیدچاه، دو شکل اصلی بیشتر به چشم می‌خورد؛ سنگ‌قبرهای صندوقی و سنگ‌قبرهای محرابی. نمونه‌های صندوقی از قدیمی‌ترین انواع سنگ‌قبرهای این گورستان هستند و برخی از آن‌ها قدمتی در حدود ۸ تا ۹ قرن دارند. سنگ‌قبرهای محرابی نیز با الهام از معماری ایرانی و نقوش و تزئینات سنتی ساخته شده‌اند و در دوره‌های متأخرتر رواج بیشتری پیدا کرده‌اند. …
دانلود از کافه بازار
